Παρασκευή, 20 Οκτωβρίου 2017

Πρόγραμμα Ιερών Ακολουθιών προσεχών ημερών στον Ιερό μας Ναό


Στον Ιερό μας Ναό χάριτι Θεού θα τελεσθούν οι κάτωθι Ιερές Ακολουθίες τις προσεχείς ημέρες:
  • Παρασκευή 20 Οκτωβρίου 2017 η Ακολουθία του Όρθρου και εν συνεχεία Θεία Λειτουργιά επί τη εορτή του Αγίου Γερασίμου
  • Σάββατο 21/10/2017 πρωί Θεία Λειτουργία στο Κοιμητήριο του χωριού
  • Σάββατο απόγευμα ώρα 17:30 η Ακολουθία του Εσπερινού
  • Κυριακή 22 Οκτωβρίου 2017 η Ακολουθία του Όρθρου και εν συνεχεία Αναστάσιμη Θεία Λειτουργία
  • Τετάρτη 25 Οκτωβρίου 2017 και ώρα 17:00 μμ η Ακολουθία του Εσπερινού επί τη εορτή του Αγίου Δημητρίου
  • Πέμπτη 26 Οκτωβρίου η Ακολουθία του Όρθρου και εν συνεχεία Θεία Λειτουργία
  • Παρασκευή 27 Οκτωβρίου 2017  Ακολουθία του Εσπερινού επί τη εορτή της Αγίας Σκέπης
  • Σάββατο 28 Οκτωβρίου  Ακολουθία του Όρθρου και εν συνεχεία Θεία Λειτουργία. Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας θα τελεσθεί η Δοξολογία επί τη εθνική επετείω και επιμνημόσυνη δέηση στο μνημείο των πεσόντων με κατάθεση στεφάνων
  • Το απόγευμα του Σαββάτου η Ακολουθία του Εσπερινού
  • Την Κυριακή 29 Οκτωβρίου 2017 Ακολουθία του Όρθρου και εν συνεχεία Αναστάσιμη Θεία Λειτουργία
  • Την Κυριακή 29 Οκτωβρίου 2017 και ώρα 15:00 αναχώρηση με λεωφορείο προκειμένου να τελέσουμε Ιερά Παράκληση στην Υπεραγία Θεοτόκο στην Ιερά Μονή Παναγίας Λεσινιώτισσας στο Λεσίνι Μεσολογγίου και απογευματινός καφές στην κωμόπολη του Αστακού

Πνευματικές και ποιμαντικές δραστηριότητες της Ενορίας μας


Στα πλαίσια των ποιμαντικών και πνευματικών δραστηριοτήτων του καθ ημάς ενοριακού Ιερού Ναού Αποστόλου Φιλίππου Γραμματικούς ανακοινώνονται:
  • Κάθε Σάββατο μεσημέρι και ώρα 16:00 μμ θα γίνεται το κατηχητικό για αγόρια και κορίτσια Δημοτικού
  • Κάθε Κυριακή και μετά τη Θεία Λειτουργία θα τελείται το Κατηχητικό για αγόρια και κορίτσια Γυμνασίου και Λυκείου
  • Κάθε Κυριακή απόγευμα και ώρα που θα ανακοινώνουμε πιο νωρίς θα τελείται ο κύκλος μελέτης της Αγίας Γραφής και το κατηχητικό των ενηλίκων (Για το μήνα Οκτώβριο ώρα 18:00 μμ)
  • Κάθε Σάββατο και Κυριακή απόγευμα θα λειτουργεί η δανειστική βιβλιοθήκη που έχει  δημιουργηθεί στο Κέντρο νεότητος του Ιερού μας Ναού. Η βιβλιοθήκη αυτή, ήδη φιλοξενεί βιβλία εκκλησιαστικού- θεολογικού περιεχομένου, αγιορείτικα βιβλία, αντιαιρετικά, πατερικά, Εκκλησιαστικές εγκυκλοπαίδειες, εγκυκλοπαίδειες γενικού ενδιαφέροντος, επιστημονικά, ιστορικά και φιλολογικά βιβλία,   προς δανεισμό των παιδιών μας, με απώτερο και μόνο σκοπό την  ψυχική και πνευματική ωφέλεια αυτών.
  • Κατά μήνα θα γίνονται και ομιλίες σε νεαρά ζευγάρια με σκοπό την στήριξη του θεσμού της οικογένειας
  • Κάθε Σάββατο απόγευμα και ώρα 17:00 θα τελείται το μυστήριο της Ιεράς Εξομολογήσεως  από τον π Σπυρίδωνα Ιωάννου.
  • Ιερές Αγρυπνίες σε μεγάλες εορτές του Εκκλησιαστικού μας έτους
  • Εκμάθηση παραδοσιακών χορών για αγόρια Δημοτικού και Γυμνασίου θα πραγματοποιείται σε συνεργασία με το Δημοτικό σχολείο Γραμματικούς
  • Έχουν προγραμματιστεί εκδρομές σε διάφορους θρησκευτικούς χώρους της Ιεράς μας Μητροπόλεως (τις προηγούμενες χρονιές επισκεφθήκαμε τις Ιερές Μονές: Αγίου Κοσμά Αιτωλού, Αγίου Γεωργίου Αστακού, Μυρτιάς, Ρέθα ) αλλά και άλλων Ιερών Μονών- προσκυνημάτων  εκτός της Ιεράς μας Μητροπόλεως ( Τις προηγούμενες χρονίες επισκεφθήκαμε τα κάτωθι ιερά προσκυνήματα: Παναγία Σουμελα, Μετέωρα, Αγιος Ιωάννης Ρώσος, Αγία Θεοδώρα Βαστα Αρκαδίας, Αγ. Σπυρίδωνας Κέρκυρας, Μονή Γηρομερίου Θεσπρωτίας, Παναγία Φανερωμένη Λευκάδος, Παναγία Μολυβδοσκεπάστου Κονίτσης, Ιερά Μονή Δοβρά Βεροίας, Ιερός Ναός Αγίας Παρασκευής Μονοδενδρίου, Μονή Αγ Ιωάννου Θεολόγου Σουρωτής, Αγιο Όρος, Μονή  Παναγίας Μικροκάστρου Κοζάνης, Μονή Παναγίας Μαυριώτισσας Καστορίας, Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Ριλλας Βουλγαρίας)

Στο κατηχητικό σχολείο την φετινή χρονιά πέρα των χειροτεχνιών, των αθλοπαιδιών, των ποιμαντικών επισκέψεων σε θρησκευτικούς χώρους της Ιεράς μας Μητροπόλεως, της ψυχαγωγίας και του ομαδικού παιχνιδιού θα διδαχθεί η ανάλυση της Θείας Λειτουργίας του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου καθώς και οι Ακολουθίες του Εσπερινού των Χαιρετισμών της Θεοτόκου  και του μικρού Αποδείπνου.

Παράκληση στην Ιερά Μονή Παναγίας Λεσινιώτισσας από τον Ιερό μας Ναό


Στα πλαίσια των ενοριακών και ποιμαντικών δραστηριοτήτων μας αφενός και αφετέρου λόγω του εορτασμού της Αγίας Σκέπης της Υπεραγίας Θεοτόκου που εορτάζει την ημέρα της εθνικής μας εορτής 28 Οκτωβρίου εκάστου έτους και προκειμένου όπως έχουμε προαναφέρει να γνωρίσουμε τα ορθόδοξα σεμνώματα - Μοναστήρια της καθ ημάς Ιερας Μητροπόλεως (έχουμε ήδη επισκεφθεί την Ιερά Μονή Γενεθλίου της Θεοτόκου στα Ρέθα, την Ιερά Μονή Αγίου Κοσμά Αιτωλού, την Ιερά Μονή Εισοδίων της Θεοτόκου Μυρτιάς, την Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Αναλήψεως Θέρμου,  την Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου Αστακού) :
Ο Ιερός μας Ναός διοργανώνει προσκύνημα στην Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Λεσινίου την Κυριακή 29 Οκτωβρίου 2017 προκειμένου να τελέσουμε την Ακολουθία του Εσπερινού και της Ιεράς Παρακλήσεως προς την Υπέρμαχη Στρατηγό του Έθνους μας. 
Ώρα αναχώρησης 15:00 από την πλατεία του χωριού και απογευματινός καφές στον Αστακό

Μνήμη τού Οσίου καί θεοφόρου πατρός ημών Γερασίμου, ού τό σεπτόν καί άγιον λείψανον σώζεται άφθοροv εν Κεφαλληνία.



Τεκνία ειρηνεύετε εν εαυτοίς και μη τα υψηλά φρονείτε"

Η Λιτανεία του Αγίου Γερασίμου στο Μοναστήρι του !!!!


Eίναι αλήθεια ότι τα χωριά μας οφείλουν πολλά στην παρουσία του Αγίου με το μοναστήρι του στην Κοιλάδα των Ομαλών. Όλη η περιοχή έχει πανηγύρι και χαίρεται όταν o Άγιος βγαίνει Λιτανεία μέχρι τον πλάτανο και τ' αλώνια. Σαν ήλιο βλέπει ο λαϊκός ποιητής τον Άγιο να βγαίνει από το Ναό του και να φωτίζει το βουνόκλειστο χώρο της κοιλάδας. "Ως ήλιος Γεράσιμε εκ του ναού σου βγαίνεις - και με τους αγγέλους τ' ουρανού στα ύψη ανεβαίνεις".Τούτη η κοιλάδα αποκλειστικά θα δεχθεί την ευλογία του. Πολλές φορές λέει η παράδοση επεχείρησαν να τον πάρουν αλλά "επόδισε" (από το ρήμα ποδίζω). Εκεί λίγο πιο έξω στο δρόμο που πάει στα Τρουγιανάτα το λένε στα "ποδόρια". Δεν πήγαινε πιο πέρα. Έγινε ασήκωτος. Στο χώρο τούτο νοιώθει ευχαριστημένος αφού ο ίδιος τον διάλεξε απο τόσους άλλους που περιόδευσε. Έτσι βασιλέυει στα Ομαλά και κάποιες φορές το χρόνο βγαίνει τη βόλτα του σαν άρχοντας ακριβοθώρητος για να τον χαρούν και να τον θαυμάσουν οι υπήκοοί του. Κι έρχονται κατά χιλιάδες. Στη Λιτανεία στη μέση Εκείνος σηκωμένος στα χέρια ψηλά, σεμνός, άφθαρτος, στητός, στ' άφθαρτα ιερατικά του άμφια τα παλιά που ο τάφος, όπως και το σώμα του, δεν τα έλιωσε.
Μπροστά παιδιά με τα εξαπτέρυγα, ψαλτάδες, που ψέλνουν "Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών... Ή ση παμμάκαρ ψυχή τοις ουρανοίς εγκατώκησεν το σώμα σου δε τη γη τελεί τα θεσπέσια...". Παππάδες, καλόγριες τριγύρω του κι ένας απλός άγιος καλόγηρος, ο Γεράσιμος Ψιχάλας από το Ξηρόμερο χρόνια τώρα να κρατάει το πεύκι ( μικρό χαλί ) που πάνω του θα πιθωθεί στο Πηγάδι. Πίσω Δεσποτάδες - κι οι Κεφαλλονίτες έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον, ρωτάνε: πόσοι δεσποτάδες θα' ρθουνε στο πανηγύρι; - επίσημοι και ο λαός του Θεού ν' ακολουθάει. Το πέρασμά του ως τον πλάτανο είναι ευλογία, η έξοδος του Άρχοντα στα υποστατικά του. Θ' αναπαυτεί στο πηγάδι που ο ίδιος όρυξε, κάτω απο τη σκιά του Πλατάνου, στα αιώνια σημάδια του που λέει κι ο ποιητής" - πλάτανο πενταδάκτυλο και με βαθύ πηγάδι - μας άφησες Γεράσιμε αιώνιο σημάδι". Το νερό του πηγαδιού θα ξεχειλίσει και τα φύλλα του πλατάνου θα θροΐσουν για να χαιρετίσουν τον Αφέντη.
Αχ αυτή η λιτανεία! Οι καμπάνες χαρμόσυνα χτυπάνε, μουσικές παιανίζουν, στρατιώτες βηματίζουν με τα όπλα στον ώμο. Ποιός ξέρει τι να σκέφτεται ο Ασκητής των Ομαλών. Έχει μάτια να τα δη, αυτιά για να τ' ακούσει; Οι καημένοι οι άνθρωποι πασχίζουνε να τον δοξάσουνε. Παρούσες οι Αρχές, οι μουσικές, οι ψαλτάδες με τις καλλιφωνίες τους, οι παπάδες και οι δεσποτάδες με τα χρυσά τους άμφια. Λόγοι, ευχαριστήρια, έπαινοι, τραπέζια... Δέξου τα Άγιε καλόγερε. Οι άνθρωποι τόσο μπορούν, τόσο ξέρουν να σου προσφέρουν. Αν θέλεις μη τα ξεσυνεριστείς. Αν δεν σ' αρέσουν ρίξε μια ματιά κάπου αλλού. Δες τους κάμπους, δες τα δέντρα, τα βουνά."-Λάμπουν οι κάμποι και βουνά εις την εμφάνισίν σου - τα δέντρα κλίνουν, τα κλαδιά κι αυτά να προσκυνήσουν, ακρουμάσου, (από τη λέξη ακρόαμα= άκου) τα πουλιά "μέσα στα φύλλα τα πουλιά ψάλλουν αγγέλων ύμνον"- ψάλλουν σ' εσέ Γεράσιμε της αρετής τον ύμνον". Και αν περάσεις στα υπερκόσμια άκου" οι Άγγελοι στον ουρανό σ' εσέ δοξολογούσι - στην θεία λειτουργία σου αυτοί χοροστατούσι".
Τι πανηγύρι, τι χαρά που είναι η Λιτανεία του Αγίου! Όλα παίρνουν άλλη όψη - Βγήκε ο Άγιος; τί ώρα βγαίνει ο Άγιος; ρωτάει ο Κεφαλλονίτης. Έτσι δυνατά, παραστατικά και θεολογικά. Δεν τον βγάνουν, βγαίνει, είναι ζωντανός, κινείται, δρα και προπαντός βγαίνει για να σκορπίσει τα δώρα σαν άρχοντας και διαχειριστής του ουράνιου πλούτου στους υπηκόους του: "Παντού σκορπάς παρηγοριά χαρά και ευφροσύνη και αοράτως χορηγείς την ελεημοσύνη". Όλοι χαίρονται και αγγάλονται, συγκλονίζονται, δακρύζουν, σταυροκοπιώνται, δέονται: μα κάποιοι σπαράσσουν

"- Οι δάιμονες σπαράττουσι εμπρός στο λείψανό σου-
- παρακαλούνε σε θερμά να πάψης το θυμό σου-
- Να μην τους έχεις στη φωτιά στη φλόγα την αγρία-
- ζητούντες πάντα από σε πλήρη ελευθερία-"

Τόση ελευθερία που να μπορούν τα πλάσματα του Θεού να παιδεύουν. "Να τρέχουν όπου θέλουνε πλάσματα να παιδεύουν, αμαρτωλούς από παντού να τρέχουν να μαζεύουν". Οι κουρλοί ( τρελλοί ) είναι η δόξα του Αγίου έλεγαν οι παλιές καλόγριες, γι' αυτό και υπήρχε ειδικό κατάλυμμα γι' αυτούς για να κάθονται στο μοναστήρι να κάνουν τά σαραντάρια τους ( 40 ημέρες νηστείες ) για να απαλλαγούν από το διάβολο που τους είχε κυριεύσει. Για δες στην Λιτανεία τί γίνεται; Μαυροντυμένες υπάρξεις, άνδρες, γυναίκες, παιδιά τρέχουν με σπουδή να εξασφαλίσουν μια θέση όπου λάχει κατάχαμα κατά μήκος του δρόμου για να περάσει ο Άγιος απάνουθέ τους. Οι δικοί τους, τους κουρλούς προσπαθούν να τους τακτοποιήσουν, κάποιοι υπάκουα πείθονται, άλλοι αντιστέκονται. Κάποιοι απ' αυτούς θα βολευτούν κάπως κάπου. Τον Αύγουστο πέφτουνε πολλοί. Παπάδες καθοδηγούν, κάποιοι απ' αυτούς όχι με τόσο κομψό τρόπο, σου δίνουν την εντύπωση πως ξεφορτώνουν καΐκι,! χωροφύλακες τακτοποιούν. Όλοι ψάχνουν για μια θέση, κάποιοι πρέπει να μπούν ίσια στη γραμμή, άλλοι να σκύψουν. Κοντά να πλησιάσει ο Άγιος, όλοι καλμάρουν. Περνάει απάνουθέ τους. Εδώ μπορεί να γίνει το θαύμα. Αν δε γίνει τώρα μια άλλη φορά ίσως, η πίστη δεν αποκάμνει. Η Λιτανεία όμως είναι το κορύφωμα της ελπίδας. Στον πλάτανο κορυφώνεται η λιτανεία, αναπέμπονται δεήσεις, ψάλλονται τα απολυτίκια, εκφωνούνται λόγοι και αποδίδονται ευχαριστίες σ' αυτούς που παρευρέθηκαν και τίμησαν με την παρουσία τους τον Άγιο και αρχίζει η επιστροφή. Θα περάσει από τ' Αλώνια "ο Αγρότης των Ομαλών", βρίσκεται στο στοιχείο του. Εδώ στο χώρο που κατεργαζόταν η σοδειά θα ακουστεί δέηση "υπέρ ευφορίας των καρπών της γης και καιρών ειρηνικών" και με τα ωραία εξαποστειλάρια "ο σύλλογος μοναζόντων των Ιερέων ο χορός και η πληθύς Φιλεόρτων..." θα επιστρέψει στη βάση του στη "μικρή" Εκκλησία..

Άγιος Γεράσιμος, ο πολύτιμος θησαυρός της Κεφαλλονιάς


Ο Άγιος Γεράσιμος γεννήθηκε στα Τρίκαλα της Κορινθίας το έτος το 1506, 54 χρόνια μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης. Ο πατέρας του ονομάζονταν Δημήτριος και η μητέρα του Καλή. Η οικογένεια του έφερε το επώνυμο των Νοταράδων και είχε στενεί συγγένεια με τον τελευταίο αυτοκράτορα του Βυζαντίου τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο. Το βαφτιστικό του όνομα πρέπει να ήταν Γεώργιος δεν είμαστε όμως απολύτως βέβαιοι. Η αγωγή του όμως ήταν γνήσια Ελληνοπρεπής και βαθιά ορθόδοξη χριστιανική. Η αγία γραφή, το ψαλτήρι και η οκτώηχος ήταν τα πρώτα αναγνωστικά για κάθε Έλληνα σκλάβο έτσι και για τον Άγιο την εποχή αυτή. Στην ψυχή όμως του Γεράσιμου έχουν φυτευτεί αγαθά χριστιανικά και αποδίδουν καρπούς εκατονταπλασίονας. Δίψα του ο ισάγγελος βίος, το μοναχικό σχήμα και η ουράνια προσευχή. Γύρω στα 20 του χρόνια όπως μας πληροφορού οι βιογράφοι του αποφασίζει να αφήσει το σπίτι του και την ιδιαίτερη του Πατρίδα και να πάει στη Ζάκυνθο. Ο βασικός λόγος της μετάβασης του στο νησί της Ζακύνθου πρέπει να ήταν η μελέτη και σπουδή των γραμμάτων μιας και τα Επτάνησα την εποχή αυτή απολάμβαναν κατά κάποιο τρόπο μια ανετότερη σκλαβιά.
Στο μυαλό και στη Καρδιά όμως του Γεράσιμου βλασταίνει ο πόθος της ασκήσεως και η μαθητεία της αγγελικής ζωής. Γι αυτό εγκαταλείπει τη Ζάκυνθο για να επισκεφθεί πνευματικά κέντρα. Την εποχή που μιλάμε η Ελλάδα καίτοι υπόδουλη διαθέτει σπουδαία μοναστήρια, όπως για παράδειγμα την Αγία Λαύρα το Μέγα Σπήλαιο, τα Μετέωρα, το μοναστήρι του Αγίου Διονυσίου στον Όλυμπο, το μοναστήρι του οσίου Λουκά στη Βοιωτία, το Άγιον Όρος κ.α. Κάθε όμως χριστιανική ελληνική φλέγεται από το πόθο να επισκεφθεί και να προσκυνήσει τη Βασιλεύουσα και κυρίως το ναό της του Θεού Σοφίας. Πολύ δε περισσότερο η ψυχή του Αγίου Γερασίμου. Πραγματικά ο άγιος πηγαίνει στην Πόλη με πρώτο του σταθμό το Οικουμενικό Πατριαρχείο από όπου πήρε και την πατριαρχική ευλογία και έπειτα στην Αγία Σοφία και στον τάφο του ηρωικού Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου του Παλαιολόγου. Περιδιαβαίνοντας την Χαλκηδόνα και την Προποντίδα Αφήνει την Κωνσταντινούπολη και οδηγεί τα βήματα του στο Περιβόλι τηα Παναγίας μας το Αγιον Όρος. Δεν γνωρίζουμε αν έμεινε και αν γράφτηκε στα μοναχολόγια κάποιου μοναστηριού το βέβαιο όμως είναι ότι θα διάβηκε από όλες τις μονές του Άθωνα. Στο Άγιον Όρος ο όσιος εκάρει μοναχός άγνωστο βέβαια που. Πολλοί υποστηρίζουν ότι η μετανοίας του πρέπει να υπήρξε το μοναστήρι των Ιβήρων επειδή ο Άγιος έτρεφε ιδιαίτερη αγάπη για την Παναγία και στο μοναστήρι των Ιβήρων υπάρχει η εικόνα της Παναγίας Της Πορταΐτισσας. Επιπλέον στο μοναστήρι των Ιβήρων υπάρχει και η Πατριαρχική Πράξη της ανακήρυξης της αγιότητας του. Πολλοί υποστηρίζουν ότι ασκήτεψε και στο κελί του Αγ. Βασιλείου στην περιοχή της Καψάλας και τούτο συνδιάζεται με το γεγονός ότι οι δαιμονισμένοι τον ονομάζουν Καψάλη. Κατά την πρώτη μου επίσκεψη στο Άγιον Όρος και στο μοναστήρι του Αγίου Παύλου του Ξηροποταμηνού στις 2 Νοεμβρίου του 2000 ο π. Γεράσιμος ο Αγιοπαυλίτης, από τα Βαλσαμάτα της Κεφαλλονιάς, με έστειλε να επισκεφτώ και να προσκυνήσω το σπήλαιο που ασκήτεψε ο Άγιος Γεράσιμος στην σκήτη της Αγίας Άννας κοντά στο Κυριακό της σκήτης. Στο Κυριακό δε της σκήτης παρατήρησα τοιχογραφία η οποία παριστάνει τον Άγιο ανάμεσα σε άλλους ασκητές. Ο άγιος Γεράσιμος και σύμφωνα με τον βιογράφο του διέτρεψε χρόνον ικανό στο Αγιώνυμον Όρος μαθαίνοντας από γεροντάδες την προσευχή και το λόγο του Θεού.
Το Περιβόλι Της Παναγίας ο Άγιος θα το αφήσει για να ικανοποιήσει έναν άλλο μεγάλο του πόθο, πόθο ευσεβή κάθε χριστιανού, τη μετάβαση και προσκύνηση των αγίων τόπων όπου έστησαν οι πόδες Κυρίου. Στα Ιεροσόλυμα πρέπει να έφθασε γύρω στο 1538 γιατί τότε Πατριάρχης της Αγίας Πόλεως ήταν ο Γερμανός από την Αράχωβα της Αιγειαλείας. Ο βιογράφος του αναφέρει ότι εκτός από τους Αγίου τόπους επισκέφτηκε τη Συρία, τη Δαμασκό, το Σινά, την Αντιόχεια, την Αλεξάνδρεια και την έρημο Της Θηβαίδας. Ο πατριάρχης στα Ιεροσόλυμα εκτιμά την προσωπικότητα του Γερασίμου και τον περιβάλλει με αμέριστη αγάπη. Έτσι τον πείθει να μείνει κοντά του βοηθός στα δύσκολα προβλήματα και από τότε αρχίζει ένα νέο στάδιο αγώνος ασκήσεως προσφοράς και εξωτερικής αγάπης. Έτσι αγαπητοί ακροατές ο Άγιος αναλαμβάνει κανδηλανάπτης στον Πανάγιο Τάφο κλεισμένος μέσα επειδή την εποχή αυτή οι Τούρκοι έχουν επιβάλλει βαριά φορολογία στους προσκυνητές η οποία δίνονταν στην τουρκική φρουρά κατά την είσοδο. Έτσι ο άγιος κλεισμένος για πολλές μέρες στο Πανάγιο τάφο διακονούσε, τελούσε τις ακολουθίες και αγωνίστηκε εντατικότερα και αφοσιωμένα στην προσευχή. Στα Ιεροσόλυμα ο Άγιος Γεράσιμος χειροτονείται διάκονος και πρεσβύτερος από τον Πατριάρχη Γερμανό. Να σταθώ στο σημείο αυτό και να αναφέρω στην αγάπη σας ότι οι βιογράφοι του υποστηρίζουν πως το όνομα Γεράσιμος το έλαβε κατά την χειροτονία του από τον Πατριάρχη Γερμανό προς τιμήν του Αγίου Γερασίμου του Ιορδανίτου. Έτσι ο άγιος Γεράσιμος είναι Ιερομόναχος και τούτο το διαπιστώνει ο κάθε προσκυνητής όταν αντικρίζει το σώμα του στη Λάρνακα να φορά κουκούλι μοναχικό και άμφια ιερατικά τα οποία μάλιστα είναι και τα εντάφια. Στα Ιεροσόλυμα ο άγιος θέλησε να μιμηθεί τον Χριστό κατά το ανθρώπινο και κατά δύναμιν. Έτσι λαβαίνει άδεια από τον Πατριάρχη να αποσυρθεί στο Σαραντάριο Όρος να παλέψει και να ασκηθεί μιμούμενος τον κύριο της Δόξης. Και νήστεψε και επάλεψε ο Άγιος στο Σαραντάριο Όρος και νίκησε τους πειρασμούς διότι και μέχρι σήμερα οι πειρασμοί μόνο στο άκουσμα του ονόματος του τρέμουν και φρίττουν.


Το έτος όμως 1548 ο Άγιος αφήνει τα Ιεροσόλυμα για να μεταβεί στην Κρήτη με την άδεια του πατριάρχη. Ο βιογράφος του δεν αναφέρει ακριβώς σε ποια μέρη πήγε όμως στο νέο χωριό Αποκορώνου υπάρχει σπήλαιο που διαμορφώθηκε σε ναό και κατά παράδοση ο Άγιος έμεινε εκεί. Άλλο σπήλαιο βρίσκεται στην περιφέρεια Βρυσών Μοδίου Κηδωνίας. Στην Κρήτη ο Άγιος πρέπει να έμεινε γύρω στα 2 χρόνια. Ύστερα από είκοσι χρόνια ό Άγιος Γεράσιμος επιστρέφει στη Ζάκυνθο. Σκοπός του είναι η τελειότητα, η πλήρης αφοσίωση του στο Θεό. Γι αυτό αποσύρρεται σε μια μικρή σπηλιά στον Άγιο Νικόλα Γερακαρίου όπου μέχρι σήμερα οι Ζακυνθινοί το ονομάζουν του Αγίου Γερασίμου. Κατά παράδοση λέγεται ότι ο Άγιος εφημέρευσε στην εκκλησία του Αγίου Λαζάρου καθόλου απίθανο διότι και στα Ιεροσόλυμα είχε επισκεφτεί τον πρώτο τάφο του Λαζάρου στη Βιθανία. Την εποχή αυτή έχει γεννηθεί στη Ζάκυνθο και ο άγιος Διονύσιος και κάποια άλλη άγραφη παράδοση θέλει να έχει βαφτίσει ο άγιος Γεράσιμος τον Άγιο Διονύσιο βέβαια αυτό δεν είναι αποδεδειγμένο άλλα και καθόλου απίθανο λόγω της φήμης τότε του Αγίου στο νησί της Ζακύνθου. Άλλη δραστηριότητα δεν αναφέρεται στη Ζάκυνθο το σίγουρο όμως είναι ότι ο άγιος ατένιζε από τη Ζάκυνθο το μεγάλο βουνό της Κεφαλλονιάς και εκεί περίμενε και προσδοκούσε να συνεχίσει τον αγώνα του και να τον τελειώσει. Το 1554 ο άγιος φθάνει με καΐκι από τη Ζάκυνθο στη Κεφαλλονιά και όπως αναφέραμε και πριν οι Ενετοί ήταν κυρίαρχοι του νησιού και φρόντιζαν με κάθε τρόπο να υποτάξουν τους δύστροπους Κεφαλλήνες. Γι αυτό η πολιτική τους ήταν συγκαταβατική και απαλή. Όμως η σταθερά πίστη των Κεφαλλήνων ερέθιζε τους παπικούς οι οποίοι ήθελαν με κάθε τρόπο να παρασύρουν τους ορθοδόξους στο καθολικισμό. Σε αυτή τη στιγμή λοιπόν ο Θεός στέλνει στη Κεφαλλονιά τον Άγιο Γεράσιμο ο οποίος εγκαθίσταται αρχικά νοτιοδυτικά του Αργοστολίου στα Σπήλια επί αρχιερέως Αθανασίου Λοβέρδου. Τόπος ιδανικός. Στα δυτικά αντίκριζε την Παλλική, στα νότια την Ζάκυνθο και στα Ανατολικά είχε το Αργοστόλι. Πρωτεύουσα τότε του νησιού δεν ήταν το Αργοστόλι αλλά το Κάστρο του αγίου Γεωργίου. Στο σπήλαιο έμεινε ο άγιος 5 χρόνια και 11 μήνες και αποφασίζει να φύγει. Άλλωστε η φήμη του είχε εξαπλωθεί πολλοί συνέρρεαν για να ακούσουν τη διδαχή του και ο άγιος ήταν εραστής της ασκήσεως και της ησυχίας. Τελευταίος και σημαντικότερος σταθμός του Αγίου Γερασίμου υπήρξε η περιοχή των Ομαλών στους πρόποδες του Αίνου. Εκεί θα γίνονταν το επίγειο οικητήριο του και εκεί θα χτυπά η καρδιά της Κεφαλλονιάς έως της συντελείας τους αιώνος. Στη περιοχή των Ομαλών υπήρχε ερημοκλήσι αφιερωμένο στην κοίμηση της Θεοτόκου και ονομαζόμενο από τους κατοίκους της περιοχής Αγία Ιερουσαλήμ υπόλλειμα πιθανόν κάποιας μονής του 1200. Εκεί αναπαύθηκε η ψυχή του αγίου και ο ιερέας της περιοχής Γεώργιος Βάλσαμος παραχωρεί στον άγιο το ξωκλήσι και τα γύρω κτήματα. Το παραχωρητήριο σώζεται μέχρι σήμερα. Όπως είπαμε και πριν ο Άγιος φθάνει στα Ομαλά το 1560 και ένα χρόνο μετά συντάσσεται το παραχωρητήριο. Σκοπός είναι η ίδρυση μοναστηριού προς δόξαν θεού. Ο Άγιος αγαπητοί αναγνώστες κτίζει μοναστήρι συγκεντρώνει ψυχές και το ονομάζει Νέα Ιερουσαλήμ. Η μονή της Νέας ιερουσαλήν ανοίγει τις πύλες της το 1561 και από τότε μέχρι σήμερα δείχνει το δρόμο προς τη σωτηρία στους χριστιανούς. Επισκέπτεται τον Επίσκοπο του νησιού Παχώμιο Μακρή και λαμβάνει τη σχετική άδεια και ευλογία. Στη συνέχεια ζητά από τον Πατριάρχη άδεια και θέτει υπό την υψηλή του προστασία την νέα μονή και ζητεί να γίνει Σταυροπήγιο ώστε να το προφύλαξη από τις επεμβάσεις των Παπικών και Βενετσιάνων. Στο μοναστήρι ο Άγιος συνεχίζει την άσκηση. Εντός της εκκλησίας ο προσκυνητής έχει τη δυνατότητα να κατέβει και να δει το ασκητήριο του Άγιου το χωρίζεται σε 2 χώρους. Το παράδοξο είναι και μάλιστα κατ εμέ ένα συνεχές θαύμα πως για να περάσεις στο δεύτερο χώρο πρέπει να διαβείς συρόμενος από ένα άνοιγμα πολύ μικρό και από το οποίο περνούν όλοι οι προσκυνητές από τους πιο αδύνατους μέχρι τους πιο εύσωμους που μπορεί κανείς να φανταστεί. Επιπλέον ο Άγιος ανοίγει τα 40 πηγάδια και φυτεύει τους πλατάνους που υπάρχουν μέχρι σήμερα. Ο ένας μάλιστα λέγεται ότι φέρει και το σχήμα παλάμης αυτός που βρίσκεται μαζί με το πηγάδι πριν από το μοναστήρι και στο οποίο καταλήγουν οι Λιτανείες του Αγίου. Στο μοναστήρι τελούνταν και συνεχίζουν μέχρι σήμερα να τελούνται καθημερινώς Θείες Λειτουργίες. Ψυχές τρέφονται τον ουράνιο άρτο και η φήμη του Αγίου εξαπλώνεται. Όμως όπως για κάθε άνθρωπο έτσι και για τον Άγιο Γεράσιμο η κοίμηση είναι αναπόφευκτη άλλωστε αυτό είναι και το εισιτήριο για την βασιλεία των ουρανών. Πολλοί Άγιοι έλαβαν το χάρισμα να γνωρίζουν την ώρα της κοιμήσεως τους, έτσι και ο άγιος δέχθηκε αυτή την πληροφορία. Και η μέρα δεν θα μπορούσε να είναι άλλη από αυτήν του 15αυγούστου, στο Πάσχα του καλοκαιριού. Ίδια μέρα με την κοίμηση της Παναγίας για την οποία έτρεφε ιδιαίτερη αγάπη. Και όπως αναφέρει το συναξάρι ο π. Ιωαννίκιος, ο π. Γερμανός και η ηγουμένη Λαυρεντία βρίσκονταν κοντά του, όταν ο άγιος άρχισε την τελευταία του επί γης προσευχή. Κύριε Ιησού Χριστέ δέξαι το πνεύμα μου ήταν τα τελευταία του λόγια και ο θεός παρέλαβε την ψυχή του. Θλιβερή είδηση η κοίμηση του Αγίου τόσο για τα Ομαλά όσο και για την Κεφαλλονιά. Οι ιερείς ντύνουν τον άγιο με τα άμφια τα οποία φέρει μέχρι σήμερα και μετά από κατανυχτική εξόδιο ακολουθία στη οποία χοροστάτησε ο Επίσκοπος Κεφαλληνίας Φιλόθεος ο Λοβέρδος ενταφιάζουν το σώμα του αγίου δίπλα και μέσα στον νότιο τοίχο του Ναού. Ο τάφος υπάρχει και σήμερα κάτω από την μεγάλη ασημένια λάρνακα του Αγίου.Το πρακτικό Ταφής δε να σας πω ότι σώζεται μέχρι σήμερα και συνετάγει στις 20/8/1579. η αγιότητα ήταν έκδηλη και φανερή ακόμη και όταν ζούσε ο Άγιος έτσι μετά από πληθώρα θαυμάτων το πιο χαρακτηριστικό που παριστάνεται στις παλαιές αγιογραφίες του είναι αυτό με την δαιμονισμένη που έπεσε το πηγάδι και θεραπεύτηκε αποφασίζεται παρουσία πατριαρχικού εξάρχου η Α΄ ανακομιδή του σώματος του αγίου 2 χρόνια και 2 μήνες μετά την κοίμηση του στις 20 Οκτωβρίου του 1581. Όπως είπαμε και πριν οι παπικοί φθόνησαν την αφθαρσία και την αγιότητα και ζήτησαν να ταφεί ξανά το σώμα ώστε να συμπληρωθεί ο προβλεπόμενος χρόνος δηλαδή τα 3 χρόνια. Και πάλι γίνεται μετά πό 6 μήνες ανακομιδή και θριαμβεύει η ορθοδοξία νικήθηκαν της φύσεως οι όροι και στην περίπτωση του αγίου Γερασίμου όπως χαρακτηριστικά είχε πει το 2002 ο τότε μητροπολίτης Πατρών Νικόδημος στο λόγο του κατά τη Θεία Λειτουργία. Και αυτός είναι ο βασικός λόγος που θεσπίστηκε η κυριώνυμος εορτή του Αγίου στις 20 Οκτωβρίου κάθε χρόνο και όχι στις 15 Αυγούστου. Αργότερα όμως οι χριστιανοί γιόρταζαν και συνεχίζουμε εμείς να πανηγυρίζουμε την κοίμηση όχι όμως στις 15 για να μην επισκιαστεί η κοίμηση της Παναγίας μας αλλά στις 16 Αυγούστου. Και έκτοτε λοιπόν η Ενετική εξουσία άρχισε να σέβεται το μοναστήρι της Νέας Ιερουσαλήμ και τον άγιο Γεράσιμο μέχρις σημείου να επιχορηγήσει με τριάντα δουκάτα ετησίως το μοναστήρι. Η ανακήρυξη της αγιότητας του οσίου Γερασίμου έγινε το έτος 1622 μήνα Ιούλιο. Και για την ιστορία να σας αναφέρω ότι την εποχή εκείνη βρίσκονταν στην Κωνσταντινούπολη ο Νικόδημος ο Β ο Μεταξάς μετέπειτα Αρχιεπίσκοπος Κεφαλληνίας ο οποίος ήταν φίλος του Πατριάρχη Κυρίλλου Λούκαρη και πιθανόν να ενήργησε και να εισηγήθηκε κατάλληλα για το θέμα της ανακήρυξης στον Πατριάρχη. Ο Άγιος Γεράσιμος ονομάστηκε νέος ασκητής προς διάκριση από τον άγιο Γεράσιμο τον Ιορδανίτη.
Τελειώνοντας θα ήθελα να σας διηγηθώ 3 θαύματα του Αγίου τα 2 από τα οποία τα έζησα μπροστά μου και εγώ ο ίδιος. Το πρώτο θαύμα πιθανόν να το έχουν ακούσει αρκετοί από εσάς γιατί συνέβαινε παλιά. Όταν λοιπόν ο Άγιος λιτανεύεται και φθάνει στο πλάτανο τοποθετείται πάνω στο πηγάδι που βρίσκεται εκεί. Χρόνια λοιπόν πριν και αναφέρομαι γύρω στο 1930 περίπου έτυχε να βρεθεί και η γιαγιά μου εκεί, η οποία είχε ακούσει για το θαύμα ότι όταν τοποθετούσαν τον Άγιο πάνω στο πηγάδι αυτό, ξεχείλιζε το νερό, εκείνη όμως δυσπιστούσε λέγοντας ότι ίσως να είναι υπερβολή. Όμως μου είπε, και δεν θα το ξεχάσω όσο ζω «Εγώ Γεράσιμε το είδα να ξεχειλίζει και κανείς δεν μπορεί να με διαψεύσει» Βέβαια τότε αγαπητοί αναγνώστες υπήρχε πίστη πραγματική και για να πάει κανείς να προσκυνήσει στα Ομαλά νήστευε προηγουμένως για μέρες. Το ταξίδι το οποίο γίνονταν τότε με τα πόδια ήταν πραγματικά απόφαση ζωής.
Το δεύτερο θαύμα αφορά ένα κοριτσάκι, το οποίο όταν το κυοφορούσε η μητέρα του, παρουσίασε επιπλοκές και οι γιατροί την συμβούλευσαν να κάνει έκτρωση γιατί μετά βεβαιότητας διαπίστωναν ότι αν γεννηθεί ζωντανό θα έχει πολλά προβλήματα. Οι γονείς ευσεβείς καθώς είναι ούτε να ακούσουν για έκτρωση και μην έχοντας άλλον γιατρό κατέφυγαν στον Άγιο και προσευχήθηκαν και γεννήθηκε το κοριτσάκι το οποίο σήμερα χαίρει άκρας υγείας.
Και το τρίτο θαύμα έχει σχέση με μια γυναίκα η οποία είχε δαιμόνιο και τα δαιμόνια τρέμουν και μόνο στο άκουσμα του ονόματος του Αγίου. Η γυναίκα έμεινε για καιρό στο μοναστήρι φιλοξενούμενη από τις μοναχές και σε μια Θεία Λειτουργία το δαιμόνιο δεν άντεξε και όπως αργότερα η ίδια διηγήθηκε ένοιωσε να φεύγει από το σώμα της κάτι με δύναμη. Να σας πω δε ότι λίγες μέρες πριν είχα βρεθεί και εγώ ενώ ο εφημέριος τελούσε το Άγιο Ευχέλαιο και όταν λοιπόν ήρθε η ώρα να χρήσει ο ιερέας την γυναίκα αυτή το δαιμόνιο επαναστάτησε και έλεγε θυμάμαι τη φράση χαρακτηριστικά «Δεν φθάνει παλιοπαπά ετούτος που μένει εδώ και δεν με αφήνει σε ησυχία μέρα νύχτα έχω σήμερα και σένα με τούτο το λάδι, να με καίτε και οι δυο» και μόλις βέβαια την έχρησε το δαιμόνιο τόσο ταράχτηκε που η γυναίκα έπεσε κάτω λιπόθυμη και μετά από λίγες μέρες με την χάρη του Αγίου ελευθερώθηκε.
Αυτά τα λίγα αγαπητοί αναγνώστες, γιατί πραγματικά είναι λίγα για τον Άγιο Γεράσιμο, άλλωστε η σημερινή ηγουμένη μοναχή Κασσιανή και η συνοδεία της έχουν ζήσει τόσα θαύματα που είναι αμέτρητα

Δευτέρα, 16 Οκτωβρίου 2017

Παράκληση στην Ιερά Μονή Παναγίας Λεσινιώτισσας από τον Ιερό μας Ναό


Στα πλαίσια των ενοριακών και ποιμαντικών δραστηριοτήτων μας αφενός και αφετέρου λόγω του εορτασμού της Αγίας Σκέπης της Υπεραγίας Θεοτόκου που εορτάζει την ημέρα της εθνικής μας εορτής 28 Οκτωβρίου εκάστου έτους και προκειμένου όπως έχουμε προαναφέρει να γνωρίσουμε τα ορθόδοξα σεμνώματα - Μοναστήρια της καθ ημάς Ιερας Μητροπόλεως (έχουμε ήδη επισκεφθεί την Ιερά Μονή Γενεθλίου της Θεοτόκου στα Ρέθα, την Ιερά Μονή Αγίου Κοσμά Αιτωλού, την Ιερά Μονή Εισοδίων της Θεοτόκου Μυρτιάς, την Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Αναλήψεως Θέρμου,  την Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου Αστακού) :
Ο Ιερός μας Ναός διοργανώνει προσκύνημα στην Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Λεσινίου την Κυριακή 29 Οκτωβρίου 2017 προκειμένου να τελέσουμε την Ακολουθία του Εσπερινού και της Ιεράς Παρακλήσεως προς την Υπέρμαχη Στρατηγό του Έθνους μας. 
Ώρα αναχώρησης 15:00 από την πλατεία του χωριού και απογευματινός καφές στον Αστακό

Κυριακή, 15 Οκτωβρίου 2017

Εγκύκλιος Μητροπολίτου Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Κοσμά για την έναρξη των κατηχητικών σχολείων 2017


Ο  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
ΑΙΤΩΛΙΑΣ  ΚΑΙ  ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ ΚΟΣΜΑΣ
  
Προς  τούς γονείς των μαθητών και  μαθητριών των Δημοτικών, Γυμνασίων και Λυκείων της καθ’ ημάς Ἱ. Μητροπόλεως

Αγαπητοί συμπρεσβύτεροι και αγαπητοί αδελφοί,
Χαίρετε εν Κυρίῳ!
Με την εγκύκλιό μου αυτή θέλω με καρδιακή ειλικρίνεια, με αγάπη Χριστού και με πόνο ψυχής να απευθυνθώ στους καλούς μας και αγωνιστές γονείς.
Σήμερα, κατά την Θεία Λειτουργία, ακούσαμε την γνωστή Παραβολή του Σπορέως. Η Εκκλησία μας ώρισε αυτή την Κυριακή να αρχίζει στις λατρευτικές και τις κατηχητικές της συνάξεις, στα θεία κηρύγματα και στους αγιογραφικούς κύκλους της Αγίας Γραφής πυκνότερη πνευματική σπορά. Από σήμερα ιδιαιτέρως ο μεγάλος ουράνιος Γεωργός έρχεται να σπείρη τον άγιό Του Σπόρο.
Με πίστι, ταπείνωσι και πνεύμα μαθητείας υποδεχώμαστε τον μεγάλο και θείο Σπορέα. Δεν είναι ένας σοφός και ικανώτατος κοσμικός γεωργός. Είναι ο αιώνιος, ο πάνσοφος, ο παντοδύναμος και παντογνώστης Κύριος, ο Ένας της Αγίας και Ομοουσίου Τριάδος, «το φως το αληθινόν το φωτίζον πάντα άνθρωπον ερχόμενον εις τον κόσμον». Είναι ο Κύριος και Θεός μας Ιησούς Χριστός.
Έρχεται να σπείρη, όχι σε γήινα χωράφια, αλλά στις ψυχές τις αθάνατες τις δικές μας. Και ο σπόρος Του;
«Τα ιερά γράμματα τα δυνάμενα σοφίσαι εις σωτηρίαν…» (Β’ Τιμ. γ’, 15).
Χωρίς προκατάληψι και με αγνό λογισμό ας σκεφθούμε αυτή τη στιγμή, αγαπητοί γονείς, τι προσέφερε σε όλο τον κόσμο το Ευαγγέλιο του Χριστού μας.
Το εκήρυξε, το προσέφερε ο αιώνιος Διδάσκαλος και Κατηχητής, το έγραψαν και μας το χάρισαν, το εκήρυξαν οι Άγιοι Απόστολοι, το εδίδαξαν οι Άγιοι της Εκκλησίας μας και μόνο, μόνο το Ευαγγέλιο ανέδειξε Αγίους, μετέστρεψε αγρίους και σκληρούς ανθρώπους και τους έκανε αναγεννημένους, μεταμορφωμένους, ολοκληρωμένες προσωπικότητες.
«Στο άγιον και ιερόν Ευαγγέλιον εύρον μέσα πολλά και διάφορα νοήματα τα οποία είναι όλα μαργαριτάρια, διαμάντια, θησαυρός, πλούτος, χαρά, ευφροσύνη, ζωή αιώνιος» λέει ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός (Α’ Διδαχή).
Τώρα, στην αρχή της νέας σχολικής χρονιάς, θέλει ο πανάγιος γεωργός των ψυχών να προσφέρει τον αναμορφωτικό του λόγο, ιδιαιτέρως θα λέγαμε στα παιδιά μας. Τα αγαπά πολύ ο Κύριος τα παιδιά και για αυτό είπε στους μαθητές Του «άφετε τα παιδία και μη κωλύετε αυτά ελθείν προς με» (Ματθ. 10, 14).
Η Εκκλησία μας, παρά την συκοφαντία, τον πόλεμο, την ειρωνεία, την περιφρόνησι και την υποτίμησι των κατηχητικών της σχολείων από τον κόσμο του σκότους, άνοιξε τις πύλες των κατηχητικών της σχολείων για να σπαρή στις παιδικές, στις νεανικές ψυχές ο καθαρός λόγος του Κυρίου.
Και η Ιερά Μητρόπολί μας με υπακοή στη φωνή του Χριστού μας και με πολλή αγάπη προσφέρει κι εφέτος την ορθόδοξο κατήχησι στα παιδιά μας.
Η κατήχησι των ψυχών μας είναι εντολή του Αναστάντος Χριστού μας. «Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη» είπε στους μαθητές του. Και η Εκκλησία μας πάντοτε προσέφερε τον κατηχητικό λόγο στα παιδιά μας καθαρό, αγνό, αποστολικό, πατερικό, ομολογιακό για να τους γνωρίση τον μόνο αληθινό Θεό, τον Σωτήρα και Λυτρωτή του κόσμου, το φως που φωτίζει άπλετα τη ζωή του νέου, τον αιώνιο και αλάθητο οδηγό των νέων, τον Χριστό.
Αυτά βεβαιώνει ο Άγιος μας Κοσμάς ο Αιτωλός όταν λέει «Εφώτισε το Πανάγιον Πνεύμα τους αγίους προφήτας, τους αγίους Αποστόλους και μας έγραψαν την Αγία Γραφή, εφώτισε τους αγίους πατέρας και μας εξήγησαν τα βιβλία της Εκκλησίας μας δια να ηξεύρωμεν να περιπατώμεν» (Διδαχή Γ’).
Στην εποχή μας, εποχή συγχύσεως, αποστασίας, αποπροσανατολισμού, των πολλών σειρήνων και πειρασμών της νεότητος, δεν θέλει φως ανέσπερο η νεότης, δεν θέλει τέλεια πρότυπα για να αντιγράψη;
Ποιός άλλος έδωσε και ποιός άλλος μπορεί να δώση όλα αυτά τα ανωτέρω, παρά ο Χριστός; Ποιός όμως θα γνωρίση στη νεότητα καθαρά και αληθινά τον Χριστό;
Ίσως κάποιοι γονείς να απαντήσουν: «εμείς οι γονείς τους».
Ναι, καλοί μου γονείς αλλά σεις εργάζεσθε, κουράζεσθε, έχετε τη φροντίδα της διατροφής. Πως θα βρήτε χρόνο να προσφέρετε και την κατήχησι;
Άλλοι μπορεί να απαντήσουν: «το σχολείο τους, Δημοτικό, Γυμνάσιο, Λύκειο».
Ναι, υπάρχουν πολλοί, καλοί και αγωνισταί εκπαιδευτικοί που μας διδάσκουν, μας ενισχύουν και μας χαροποιούν με την ομολογία τους και την προσφορά τους. Τους συγχαίρουμε και προσευχώμαστε για τη διακονία τους.
Όμως, μη κρύψουμε την αλήθεια. Τα μηνύματα που έρχονται σήμερα για τις προθέσεις της Ελληνικής Εκπαιδεύσεως μας αποκαρδιώνουν και μας φοβίζουν.
Όταν στα σχολεία μας προσφέρονται άθεα γράμματα! Όταν η λεγομένη σήμερα και προσφερομένη παιδεία της μαρτυρικής, της αγιοτόκου και ηρωοτόκου πατρίδος μας είναι αντιχριστιανική, αντιπνευματική, άθεη, ανιστόρητη, αρνησίπατρις. Όταν π.χ. μέσα στα ελληνικά μας σχολεία εξισώνεται ο μόνος αληθινός Θεός, ο Κύριος Ιησούς Χριστός με τον Μωάμεθ και τον Βούδα, τότε τι φως θα πάρη το παιδί μας, ποιόν Θεό θα επιλέξη, πως θα βρη τον δρόμο του φωτός, της αρετής, του αγιασμού;
Αγαπητοί γονείς, μέχρι πρότινος γινόταν σωστή διδασκαλία στα σχολεία, η οποία περιελάμβανε κάποια, έστω, Κατήχησι. Τώρα γίνεται από τα επίσημα προγράμματα αντικατήχηση και προσπάθεια να ξεριζωθεί ο Χριστός από τις καρδιές της νέας γενιάς μας.
Πονάμε όλοι μας γιατί κυκλώνουν τα παιδιά μας πολλοί κοσμικοί πειρασμοί, π.χ. με τα ηλεκτρονικά μέσα και τόσα άλλα. Τώρα πλέον μεγάλο καταστροφικό πειρασμό έχουμε: την επίσημη αντικατήχησι στα σχολεία μας.
Ακούσαμε σήμερα τι είπε ο Κύριος; «Συμφυείσαι αι άκανθαι απέπνιξαν αυτό». Όταν τα αγκάθια φύτρωσαν και μεγάλωσαν έπνιξαν τους καλούς βλαστούς.
Αυτό θέλουν να κάνουν με τα άγρια και αιματοφόρα αγκάθια που σπείρουν στις καρδιές των νέων σήμερα, όλοι οι χωρίς Χριστόν τάχα παιδαγωγοί. Να καταπνίξουν και να αφανίσουν ο,τι καλό έχουν τα νέα μας βλαστάρια, τα παιδιά μας.
Αγαπητοί, αγαπούμε ειλικρινά τα παιδιά μας και δεν θέλουμε να χάσουν τον δρόμο τους, να πονέσουν, να θερίσουν πικρούς καρπούς.
Τώρα, στην αρχή του νέου σχολικού έτους, γονατίζω και σας παρακαλώ.
Παρά την αναξιότητά μου, σαράντα χρόνια διακονώ την νεότητα και έζησα τους καλούς καρπούς που χαρίζει ο Χριστός μας στον νέο και τη νέα, που Τον δέχονται στην καρδιά τους και τη ζωή τους.
Αναλάβετε ανύστακτο αγώνα για την κατήχησι των παιδιών σας. Βοηθήστε τα να εγγραφούν και να παρακολουθούν χωρίς απουσίες τα μαθήματα των Κατηχητικών της Ενορίας σας.
Παρακολουθήστε με αγάπη την τακτική φοίτησι των παιδιών σας.
Σήμερα σε εποχή κατά την οποία με κάθε τρόπο επιδιώκεται ο Χριστιανικός, ο Εκκλησιαστικός και Ελληνικός αποχρωματισμός από τη νεότητα, σε εποχή που επιδιώκεται η νέα γενιά να απογυμνωθή από αιώνιες αλήθειες, από αξίες, από ιδανικά, ο ρόλος του κατηχητικού σχολείου, κατωτέρου, μέσου, ανωτέρου και των χριστιανικών ομάδων είναι καθοριστικός.
Όπως στην εποχή της Τουρκοκρατίας - εποχή γενιτσαρισμού και εξισλαμισμού - το βάρος της αγωγής των παιδιών μας έπεφτε στο κρυφό σχολειό, έτσι και σήμερα - εποχή πρωτοφανούς αποστασίας, αθεΐας, σαρκολατρείας, διαστροφής, εποχή Σοδόμων και Γομόρρων - το βάρος της αληθινής αγωγής των παιδιών μας πέφτει στα κατηχητικά μας σχολεία.
Τα παιδιά μας τα κρατάει ο Θεός μας. Μη φοβώμαστε. Η νίκη είναι δική Του. «Εξήλθε νικών και ίνα νικήση». Ας δώσουμε στον Χριστό τα παιδιά μας συνειδητά και καμία ανησυχία δεν θα μας πλησιάζη.
Αγαπητοί αδελφοί ιερείς, αγαπητοί γονείς, εκπαιδευτικοί, σύλλογοι γονέων και κηδεμόνων, όλοι όσοι αγαπούμε τα νειάτα ας εξεγερθούμε, ας υψώσουμε τα ιερά και πνευματικά λάβαρα της κατηχήσεως της νεότητος, ας αναλάβουμε τον αγώνα για την αληθινή κατήχησι της νεότητός μας.
Ας γονατίζουμε και με την θερμή προσευχή μας ας στηρίζουμε τα νειάτα.
Στην προσευχή μας ας προσευχώμαστε και για όλους εκείνους που θέλουν να αποχριστιανοποιήσουν και να απογυμνώσουν από άγια οράματα την χρυσή νεότητά μας. Να τους φωτίσει ο Κύριος να μετανοήσουν. Να ξαναφέρουν την Ελλάδα στη δόξα της και στο μεγαλείο της.
Και αυτοί να μη μείνουν στην ιστορία ως οι καταστροφείς της νεότητος αλλά και τα ελληνόπουλα, χάριτι Θεού να σωθούν, να προοδεύσουν, να ανδρωθούν, να γίνουν επιτυχημένοι Έλληνες άξιοι της ορθοδόξου Πίστεως και της Πατρίδος μας.

Με πατρικές ευχές 
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ 

† Ο ΑΙΤΩΛΙΑΣ ΚΑΙ ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ ΚΟΣΜΑΣ 

Ξεκινούν οι δραστηριότητες τις Ενορίας μας


Ξεκινάμε σήμερα χάριτι Θεού και με τις ευλογίες του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας οι ποιμαντικές και ενοριακές δραστηριότητες του Ναού μας.
Σήμερα το απόγευμα ξεκινάμε τον κύκλο γυναικών και το κατηχητικό των ενηλίκων με την Ακολουθία του Αγιασμού. Ώρα 17:00 μμ στην αίθουσα του κέντρου νεότητος της Ενορίας μας. 
Και κάθε Κυριακή την ίδια ώρα. Σας περιμένουμε όλους !!!

Σάββατο, 14 Οκτωβρίου 2017

Λίγα λόγια για το ιστορικό εξωκλήσι της Ζωοδόχου Πηγής Γραμματικούς, του λιαν αγαπητού Αθανασίου Δημητρούκα*


     Η    ΄΄Ζωοδόχος  Πηγή΄΄ Γραμματικούς, σημείον και σημαινόμαινον γενεών και γενεών, στο βορειοδυτικό ύψωμα του χωριού όπως την βλέπεις με τα νώτα προς την Τριχωνίδα, πετρόκτιστη  (πέτρα ποταμού – ασβέστης, και γυαλί) δίκλιτη Βασιλική με υπέρθυρα κατά τον τύπον των Βυζαντινών Εκκλησιών της διασποράς, και αψίδα αναρτήσεως διπλής καμπάνας μικρού μεγέθους . Πλακόστρωτη με ξύλινα στασίδια και γυναικωνίτη. Στην οροφή δεσπόζει ο Μέγας Βασιλεύς Κύριος ο Ων και ο Ερχόμενος στον αιώνα του αιώνος.
Εικόνες καθαρής βυζαντινής και ανατολικής τεχνοτροπίας ιδία του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού και της Παναγίας. Ένθεν και ένθεν οι Αρχάγγελοι Γαβριήλ και Μιχαήλ προσδιορίζουν τι ς εισόδους και εξόδους στο Άγιον και Ιερόν Βήμα.
    Κτίσμα που θεμελιώθηκε και ανορθώθηκε  στα 1880 – 1885, περατώθηκε δε στα 1910-1912 . Η πρώτη λειτουργία έγινε πολύ πριν γίνουν τα εγκαίνια και τα θυρανοίξια του Ναού αφού στα 1885 ετελέσθησαν γάμοι και βαπτίσεις περισσότερο δε στα 1897 εν όψει του πολέμου για την απελευθέρωση της Θεσσαλίας.. Η Αγία της Τράπεζας πάνω σε οστά Αγίων μαρτύρων της ορθοδοξίας των Νεώτερων χρόνων από της αλώσεως της Βασιλεύουσας και εντεύθεν μετεφέρθησαν σε ασημόχρυση θήκη από τις μονές Μεγίστης Λαύρας και Βατοπεδίου του Αγίου Όρους. Οι μάστοροι – κτίστες αυτοδίδασκοι, εμπειρικοί, απ΄την άκρη της Ηπείρου. Λέγεται ότι ήταν απ’ την Πυρσόγιαννη και άλλοι απ’ τα Ζαγοροχώρια. Το περίτεχνο και λεπτεπίλεπτο τέμπλο της ΄΄Η άμπελος του Κυρίου΄΄ ήρθε απ΄ τα εργαστήρια των Ελληνίδων πόλεων του Ευξείνου (Μάλλον Οδησσό ή Μαριούπολη όπως και άλλες εκκλησίες τότε στα μεγαλοχώρια της Ναυπακτίας). Χαρακτηριστικό της γνώρισμα το πέτρινο ανωφερικό καλντερίμι της και ο Κέδρος, πίσω στο ιερό της όπου αναπαύεται οδεύτερος ή τρίτος Πρεσβύτερος  πατήρ Σπυρίδων Κοτρώτσος.
    Η εκκλησία ανηγέρθη με δαπάνες α) ξωμάχων που ερχόντουσαν απ’ την Ναυπακτία για τα χειμαδιά της Μακρυνείας β) εντοπίων οικογενειών όπως των Φρουντζαίων, Κουζελαίων, Θεοδωροπουλαίων, Αραχωβιταίων, και της οικογ. Καλλιακμάνη Μοναδική η θέση της  έως τα 1955 γύρω της υπήρχεν το κοιμητήριον. Έκτοτε μετεφέρθη εις άλλον ιερόν τόπον πέραν του χειμάρρου  του Μερδενίκου. Κάποτε έγραψε, κάποιος γι’ αυτή:
« Όπως κάθε χρόνο (σχεδόν) ανηφόρησα το παλαιό καλντερίμι στο μέσον του χωριού προς την παληά εκκλησία και το παλαιό κοιμητήριο της Ζωοδόχου πηγής την πετρόχτιστη δίκλιτη Βασιλική με το αριστουργηματικό ξύλινο τέμπλο της. Είχα χρόνια να την παραστήσω και πάλιν στα κενά λευκά παράθυρα της μνήμης μου. Εκεί στα πεύκα της, κάτω στο αναγεννημένο χώμα, κοιμούνται των νεκρών τα σώματα γιατί οι ψυχές εφτερούγισαν τον άνεμο, καθέτως προς του σύμπαντος το βασίλειον του Κυρίου. Μοναδική τοποθεσία. Κύτταξα γύρω μου στη θέα που έφερνε και προσδοκούσε κάτι πιότερο δυνατό από μίαν απλήν συγκίνηση.  Αντίκρυ ο κάμπος και η Τριχωνίς και πίσω τα Αραποκέφαλα και τα Αιτωλικά χωριά της, πίσω ανηφόριζε σιγά σιγά ο Ζυγός. Αριστερά φαίνονταν ο Οζερός και τα Ακαρνανικά. Δεξιά οι προεκτάσεις του βουνού σηματοδοτούσαν την κρυμμένη Δερβέκιστα και την Μεσάριστα, το Λιθοβούνι, την πάνω Μακρυνού και η σκέψις μου ότι πάνω σ’ αυτά τα ιερά χώματα κάθε αυγή ξαναγράφονται οι στίχοι του Σαίξπηρ. 
     But, look the morning russet mantle clad, Walks over the dew of yon high eastward hill
    A, δες, η Αυγή ντυμένη με ρούσο χιτώνα, βαδίζει πάνω από την πάχνη κει πέρα, κατά τον ανατολικό λόφο ψηλά
     Ενώ πίσω απ’ την εκκλησούλα με την γέρικη βελανιδιά στο πίσω του ιερού της, η εκκλησούλα της νιότης μας, η μνήμη έφερνε τα Πάθη και την Ανάσταση του Κυρίου απ’ τον αείμνηστο πατέρα Βασίλειο.
     Ας είναι ελαφρύ το χώμα του με την φορτισμένη στις κλίμακες ψαλτική του. Τρισμακαρισμένοι. αλήθεια όσοι κοιμούνται εκεί παντοτινά αδελφωμένοι «εις τον ύπνο του Χριστού» Τρισμακαρισμένοι πραγματικά και όχι μονάχα με τα λόγια!                                

*Ο αξιότιμος κ Αθανάσιος Δημητρούκας είναι από τη Γραμματικού Αγρινίου και μέχρι της σήμερον είναι  Δικηγόρος - ποινικολόγος και διδάκτωρ Φιλοσοφίας του Δικαίου 

Ανάλυση της παραβολής του Σπορέως


Μια από τις συγκλονιστικότερες παραβολές του Χριστού, ακούσαμε στο σημερινό Ευαγγελικό ανάγνωσμα αγαπητοί αδελφοί, την παραβολή εκέινη που είναι και ο θεμέλιος λίθος του Ευαγγελίου και του αποστολικού κυρήγματος ανα τον κόσμο.  Δηλαδή την παραβολή του Σπορέως,    όπου ο Κύριός μας,  μιλά για το γεωργό εκείνο, που πήγε στο χωράφι του για τη σπορά, και καθώς εσπερνε τους σπόρους , άλλοι σπόροι έπεσαν στο δρόμο και πήγαν χαμένοι, αφού καταπατήθηκαν από τους περαστικούς και έγιναν τροφή των πουλιών, άλλοι έπεσαν επάνω στις πέτρες και μόλις φύτρωσαν λίγο αμέσως ξεράθηκαν, επειδή δεν υπήρχε ούτε χώμα ούτε υγρασία. Άλλοι πάλι έπεσαν σε μέρος γεμάτο αγκάθια, τα οποία έπνιξαν τα νεόφυτα βλαστάρια, και εκείνοι τέλος που έπεσαν στην εύφορη γη, αναπτύχθηκαν  και απέδωσαν καρπό εκατονταπλάσιο.
 Την ερμηνεία αυτής της παραβολής την δίνει ο ίδιος ο Χριστός στη συνέχεια της περικοπής: μάς λέει ότι ο σπόρος είναι ο λόγος του Θεού, και ο γεωργός επομένως είναι ο ίδιος ο Θεός. Τα δε διάφορα είδη της γης στην οποία έπεσε ο σπόρος, είναι οι διαφορετικοί τύποι ανθρώπων, οι οποίοι ανάλογα με την προαίρεση και την πνευματική τους κατάσταση, δέχονται τον λόγο του Θεού και είτε αυτός καρποφορεί στην ζωή τους, είτε μένει άκαρπος και ατελέσφορος. Έτσι, ο δρόμος της παραβολής αντιστοιχεί στους ανθρώπους εκείνους που ακούν μεν τον λόγο του Θεού, αλλά ευθύς αμέσως έρχεται ο διάβολος και παίρνει από την καρδιά τους τα θεϊκά λόγια, ώστε να μην πιστέψουν και να μην σωθούν. Οι πέτρες πάλι, είναι εκείνοι οι άνθρωποι μου με χαρά ακούν και δέχονται τον λόγο του Θεού, αλλά δεν έχουν πνευματικές ρίζες και με τον πρώτο πειρασμό εγκαταλείπουν κάθε προσπάθεια και μαραζώνουν πνευματικά. Τα αγκάθια, μάς λέει ο Χριστός, είναι οι βιοτικές μέριμνες, και οι ηδονές και ο πλούτος, που απασχολούν την καθημερινότητά μας και αντλούν όλη την ενεργητικότητά μας, με αποτέλεσμα να ξεχνάμε και να παραμερίζουμε το λόγο του Θεού, ο οποίος τελικά καταπνίγεται μέσα μας και δεν καρποφορεί. Και τέλος, η αγαθή γη είναι εκείνοι οι άνθρωποι που με όλη τους την καρδιά και με αγαθή προαίρεση ακούν το λόγο του Θεού, και τον διατηρούν μέσα στην καρδιά τους  και την ψυχή τους, τον καλλιεργούν υπομονετικά και τον καρποφορούν .
Δεν είναι δύσκολο να αντιληφθούμε ότι όλοι μας, ως άνθρωποι, δεν μπορούμε να πούμε με σιγουριά ότι ανήκουμε σε ένα συγκεκριμένο τύπο ανθρώπου, από αυτούς που ο Κύριος παρουσιάζει σήμερα, αλλά ενίοτε βρισκόμαστε πότε στη μία πνευματική κατάσταση, πότε στην άλλη. Και τούτο, επειδή η ζωή μας είναι ένας διαρκής αγώνας και επειδή ως άνθρωποι άλλοτε πέφτουμε και άλλοτε σηκωνόμαστε, άλλοτε αγωνιζόμαστε με ζέση και άλλοτε απελπιζόμαστε και αδρανούμε στα πνευματικά. Γι’ αυτό και ο Χριστός, στο τέλος των λόγων Του, μάς μιλά για την υπομονή δηλαδή τον  σταυρό που πρέπει να σηκώνει κάθε Χριστιανός στη ζωή του. Τις θλίψεις και τις δοκιμασίες , κάθε στενοχώρια και πόνο, κάθε δυσκολία στον αγώνα για την κατανίκηση των παθών μας και την απόκτηση των αρετών. Με τη βεβαιότητα ότι ο σταυρός, ο πόνος και οι θλίψεις είναι η κοινή κληρονομιά των παιδιών του Θεού· και ότι ο Κύριος επιτρέπει στον καθένα μας έναν  ξεχωριστό και μοναδικό, για την περίπτωσή μας, κατάλληλο σταυρό, και αυτόν οφείλουμε να τον σηκώνουμε όχι με γογγυσμό και ταραχή, με αντίδραση και διαμαρτυρία. Αλλά με χαρά, με την πεποίθηση ότι αυτός ο σταυρός θα μας οδηγήσει στη σωτηρία. Χωρίς υπομονή, χωρίς πίστη, χωρίς αγώνα, δεν μπορεί να υπάρξει πρόοδος πνευματική στις καρδιές μας. Και για να καρποφορήσει ο λόγος του Θεού, όπως ακριβώς και ο οποιοσδήποτε σπόρος, χρειάζεται χρόνος, φροντίδα, επιμέλεια. Πιο απλά με μια λέξη χρειάζεται  υπομονή.
Γι’ αυτό και σήμερα, με αφορμή την παραβολή του Σπορέως, καλούμαστε όλοι μας να εξετάσουμε τα μύχια της καρδιάς μας και να δούμε, πρώτα απ’ όλα εάν πράγματι η καρδιά μας διαθέτει την αγαθή προαίρεση, να ακούσει τον λόγο του Θεού, και στη συνέχεια αν έχουμε την διάθεση να αγωνιστούμε για να τον κάνουμε πράξη στη ζωή μας. Μέσα στο θόρυβο του κόσμου, στην σύχρονη και αθειστική εποχή που ζούμε,  συχνά ξεχνάμε να ακούσουμε και να σκεφτούμε τα διδάγματα του Ευαγγελίου. Πολλοί λίγοι από εμάς, δυστυχώς, παρόλο που λεγόμαστε χριστιανοί και που βαπτισθήκαμε στο ονομα του Ιησού Χριστού, αποφεύγουμε να εκκλησιαζόμαστε και να γινόμαστε σύσσωμοι και συναιμοι με τον Αναστημένο  Χριστό. Άλλοτε, πνιγμένοι από τις βιοτικές μέριμνες, βάζουμε σε τελευταία μοίρα τον Θεό και την πνευματική μας καλλιέργεια, και αναλώνουμε όλη τη ζωή μας σε εφήμερα και υλικά πράγματα. Άλλες φορές πάλι, ενώ θέλουμε να αγωνιστούμε, μας λείπει η υπομονή, και με τον πρώτο πειρασμό εγκαταλείπουμε κάθε προσπάθεια και μένουμε στάσιμοι και άγονοι πνευματικά.
Πώς λοιπόν μπορούμε να αντισταθούμε στον πειρασμό, που επιδιώκει να μάς απομακρύνει και να μάς αποξενώσει από τον Θεό; πώς θα κάνουμε την καρδιά μας «γή αγαθή» και καρποφόρα ; με υπομονή. Με αγώνα. Με πίστη. Όποια κι αν είναι η πνευματική μας κατάσταση. Γιατί ακόμα και στην αγαθή γη παραμονεύει ο κίνδυνος να φυτρώσουν ζιζάνια που θα βλάψουν τις καρδιές μας
Αρκεί με υπομονή, κάθε μέρα από λίγο, να εφαρμόζουμε στην πράξη  τον λόγο του Θεού, και να θέσουμε ως πρώτη προτεραιότητα στη ζωή μας, την πνευματική μας πρόοδο. Αρκεί να φροντίζουμε, κάθε μέρα από λίγο, να ξεριζώνουμε από μέσα μας τους πονηρούς εκείνους λογισμούς, τις μέριμνες, τους πειρασμούς, που έρχονται να μάς αποπροσανατολίσουν από την πνευματική μας πορεία. Αρκεί να μην απελπιζόμαστε από τις πτώσεις και τα λάθη μας, ούτε από τις επιθέσεις του εχθρού. Αρκεί να έχουμε πίστη ότι στον καλό μας αγώνα έχουμε σύμμαχό μας τον Σωτήρα του κόσμου. Και τέλος θα επιτύχουμε την πνευματική μας καρποφορία, μέσα από τη μετοχή μας στη Μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας, μέσα από τα Μυστήριά της, βιώνοντας το Χριστό μέσω των μυστηρίων  και πάνω απ όλα  με  την κοινωνία του σώματος και του αίματος του Θεανθρώπου Χριστού, ο οποίος προσφέρει τον εαυτό Του σε όλους μας, « ως λύτρον αντι πολλών εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν, καί εἰς ζωήν αἰώνιον». ΑΜΗΝ.

Πέμπτη, 12 Οκτωβρίου 2017

Πρόγραμμα Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου κκ Κοσμά τις προσεχείς ημέρες

ΣΑΒΒΑΤΟ 14 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2017
ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΠΕΤΡΟΥ ΚΑΙ ΠΑΥΛΟΥ ΔΙΑΜΑΝΤΕΪΚΩΝ ΑΓΡΙΝΙΟΥ
07:30 π.μ. Όρθρος –Θεία Λειτουργία – Ι. Μνημόσυνον υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των κεκοιμημένων μελών του τοπικού παρατήματος της Π.Ε.Θ. Αιτωλοακαρνανίας.

ΚΥΡΙΑΚΗ 15 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2017
ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΑΛΥΒΙΩΝ
07:30 π.μ. Όρθρος – Αρχιερατική Θεία Λειτουργία.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 20 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2017
ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΩΝ ΒΑΛΤΟΥ
07:30 π.μ. Όρθρος –Πανηγυρική Αρχιερατική Θεία Λειτουργία.

ΚΥΡΙΑΚΗ 22 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2017
ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΝΕΟΧΩΡΙΟΥ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ
07:15 π.μ. Όρθρος – Ακολουθία των Εγκαινίων - Πανηγυρική Αρχιερατική Θεία Λειτουργία.

ΔΕΥΤΕΡΑ 23 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2017
ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ
18:30 μ.μ. Θεία Λειτουργία του Αγίου Ιακώβου του Αδελφοθέου.

ΤΕΤΑΡΤΗ 25 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2017
ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΥ
18:30 μ.μ. Πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός.

ΠΕΜΠΤΗ 26 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2017
ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΑΓΡΙΝΙΟΥ
07:30 π.μ. Όρθρος – Πανηγυρική Αρχιερατική Θεία Λειτουργία.

ΣΑΒΒΑΤΟ 28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2017
ΙΕΡΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ
07:30 π.μ. Όρθρος – Θεία Λειτουργία - Δοξολογία 28ης Οκτωβρίου.

ΚΥΡΙΑΚΗ 29 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2017
ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΓΕΝΕΣΙΟΥ ΤΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΔΟΚΙΜΙΟΥ
07:30 π.μ. Όρθρος – Αρχιερατική Θεία Λειτουργία.

Χάρισαί μοι, Κύριε, του γνώναι την αλήθειάν Σου, προ του απελθείν με, εκ της ζωής ταύτης. Παράτεινον τας ημέρας μου, έως αν προσφέρω Σοι μετάνοιαν αληθινήν.

    
Το θαύμα αγαπητοί αδελφοί που μας διηγείται  ο ευαγγελιστής Λουκάς, που είναι ο μόνος από τους ιερούς ευαγγελιστές που μας το διηγείται, είναι λίγο πολύ σε όλους μας γνωστό: ο Χριστός, ακολουθούμενος από τους μαθητές Του αλλά και από πολύ κόσμο, πήγαινε να κηρύξει στην πόλη Ναΐν.  Η Ναΐν είναι μια κωμόπολη και βρίσκεται στα νότια του όρους Θαβώρ, στη Γαλιλαία. Καθώς πλησίασαν στην πύλη της πόλεως, συνάντησαν μια νεκρική πομπή, μια κηδεία, μια χήρα μάνα να συνοδεύει το μονάκριβο παιδί της στην τελευταία του κατοικία, και μαζί της βέβαια αρκετός κόσμος. Όταν την είδε ο Ιησούς, τη σπλαχνίστηκε , λυπήθηκε από τις σπαρακτικές κραυγές και τα δάκρυα της μάνας και ο Κύριος επεμβαίνει θαυματουργικά. Πλησιάζει το φέρετρο και ανασταίνει τον νεκρό. Αμέσως ο νεκρός ανακάθισε και άρχισε να μιλάει, ο δε Χριστός τον παρέδωσε στην μητέρα του. Όλος ο λαός που παρακολουθούσε τα τεκταινόμενα, κυριευμένος από δέος δόξαζε τον Θεό λέγοντας ότι ο Θεός επισκέφτηκε τον λαό Του, στέλνοντας ανάμεσά τους έναν μεγάλο προφήτη.
    Το συγκεκριμένο θαύμα είναι ένα από τα ελάχιστα που κάνει ο Χριστός χωρίς να Του ζητηθεί, χωρίς την επιβεβαίωση της πίστεως εκ μέρους εκείνου που δέχεται την έκτακτη ευεργεσία του Θεού. Έχουμε δει ότι πάντα, όσες φορές κάποιος παρακαλούσε τον Κύριο να επέμβει θαυματουργικά, η απάντηση του Χριστού ήταν «ας γίνει κατά την πίστη σου» ή «η πίστη σου σε έσωσε» ή ακόμη «άμα πιστεύεις, όλα είναι δυνατά». Σήμερα επεμβαίνει αυτόκλητα, για να μας δείξει ότι η πίστη αποτελεί προϋπόθεση του θαύματος όχι για τον Θεό, αλλά για μας. Η επέμβαση του Θεού, η βούλησή Του και η δύναμή Του δεν περιορίζονται ούτε προσδιορίζονται από το μέτρο της δικής μας πίστης. Συνδέεται όμως το θαύμα με την πίστη, διότι ο σκοπός ακόμα και του θαύματος είναι η προοπτική της σωτηρίας του ανθρώπου και όχι ασφαλώς η βελτιστοποίηση των συνθηκών της εφήμερης ζωής μας. Γι αυτό και ο Θεός θαυματουργεί εκεί όπου υπάρχει πίστη, εκεί που υπάρχει πνευματικό όφελος.
      Ο δεύτερος λόγος για τον οποίο θαυματουργεί αυτόκλητα σήμερα ο Χριστός, είναι για να μας δείξει ότι ο Θεός είναι πολυεύσπλαχνος, φιλάνθρωπος και οικτίρμων. Μόλις ο Χριστός είδε τη θρηνούσα μητέρα την σπλαχνίστηκε, μας λέει ο ευαγγελιστής Λουκάς. Το θαύμα που ακολουθεί, αποτελεί έμπρακτη απόδειξη αυτής Του της φιλανθρωπίας, της άπειρης αγάπης Του για τα πλάσματά Του. Δεν επιθυμεί ο Θεός τον ανθρώπινο πόνο, ούτε την οδύνη, ούτε τον θάνατο. Αυτά είναι αποτελέσματα των δικών μας επιλογών, και αν δεν τα αποτρέπει ο Θεός, όπως επίσης δεν αποτρέπει την πείνα, τους πολέμους, την αδικία κλπ, είναι γιατί δεν θέλει να καταλύσει το αυτεξούσιο του ανθρώπου και περιμένει από εμάς την ορθή και χρηστή άσκηση αυτής της ελευθερίας με την οποία μας έχει προικίσει.
     Ξέρει, ο Χριστός από πόνο. Πόνεσε και ο ίδιος πάνω στο Σταυρό όσο κανένας άλλος στον κόσμο. Και αισθάνεται καλά το δικό μας πόνο. Και είναι κάθε στιγμή έτοιμος να απλώσει το άγιο χέρι Του για να σφουγγίσει τα δάκρυα, να μαζέψει το αίμα, να ρίξει βάλσαμο παρηγοριάς στις θλιμμένες καρδιές μας. Η ζωή μας, είναι γεμάτη θλίψη, πόνο και πικρίες, λέγει ο Κύριος, ένας διαρκής αγώνας, μια συνεχής και αδιάκοπη πάλη, ένας δρόμος ανηφορικός γεμάτος εμπόδια.. Ο Χριστός όμως είναι η παρηγοριά κάθε πονεμένου, το λιμάνι από τις τρικυμίες αυτής της ζωής, η ελπίδα κάθε πονεμένου.
 Και το τρίτο σημείο που επισημαίνεται με το θαύμα αυτό είναι ότι ο Χριστός είναι ο νικητής του θανάτου. Ας μη γελάσουμε, σκεπτόμενοι ότι παρά την Ανάσταση του Χριστού, οι άνθρωποι συνεχίζουν να πεθαίνουν. Το ζητούμενο δεν είναι ο σωματικός θάνατος, για τον οποίο άλλωστε πιστεύουμε ότι θα καταλυθεί μόνιμα κατά τη Δευτέρα παρουσία του Κυρίου. Το σπουδαιότερο και ζωτικότερο είναι η αποτροπή του πνευματικού θανάτου, η εσωτερική ανάσταση και ζωή. Ο Κύριος με το σταυρικό θάνατο Του και την ένδοξη Ανάσταση Του κατάργησε το θάνατο και μας χάρισε την αγάπη και την αιώνια ζωή. Το χαρμόσυνο αυτο μήνυμα του Ευαγγελίου αποτελεί την πίστη και τη ζωή της Εκκλησίας μας, που αδιάκοπα ψάλλει: « Ο Σταυρός Σου, Κύριε, ζωή και Ανάστασις υπάρχει τω λαώ Σου .Η Εκκλησία μας καλεί όλους να πάρουμε μέρος στη θεία Λειτουργία και να δεχτούμε μέσα μας τη ζωή του Χριστού με το μυστήριο της θείας Ευχαριστίας διότι αυτή είναι μετοχή της μιας και μοναδικής θυσίας πού πρόσφερε ο Χριστός. Οι ιερείς της Εκκλησίας, οικονόμοι των μυστηρίων Του είναι διάκονοι του Χριστού, προσφέρουν αληθινή θυσία πάνω στο θυσιαστήριο της Εκκλησίας. Κάθε Θεία Λειτουργία που τελείται πάνω στην αιματοβαμμένη Αγία Τράπεζα, είναι μια υπενθύμιση της ζωής του Χριστού. Της γεννήσεώς του, της διδασκαλίας του,  της πορείας προ το Γολγοθά, του Σταυρικού του θανάτου αλλά και της ζωοφόρου και λαμπροφόρου Αναστάσεώς του. Όταν κοινωνάμε το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου, παίρνουμε μέσα μας τη ζωή του Θεού και έτσι νικάμε το θάνατο διότι όπως αναφέρει και ο Άγιος Αθανάσιος  η Θεία Ευχαριστία είναι το «φάρμακο αθανασίας».
Η Εκκλησία με τη σημερινή περικοπή αγαπητοί αδελφοί, θέλει να μας παρουσιάσει δυο βασικές αλήθειες τις οποίες πρέπει να θυμόμαστε κλείνοντας τη πόρτα αυτού του Ναού και φεύγοντας για το σπίτι μας.: α) Ο Ιησούς Χριστός είναι ο αληθινός Κύριος και Θεός μας. Αυτός είναι ο ευλογών, ο αγιάζων , ο τρέφων, ο πλυθύνων και ο διακυβερνών τα σύμπαντα. Ο μόνος αλάνθαστος κυβερνήτης αυτού το κόσμου και β) Ο Κύριος είναι η ελπίδα και η ζωή μας. Με την ένδοξη Ανάσταση Του μας άνοιξε το δρόμο για την αιώνια ζωή. 
 «ἐγὼ εἰμὶ ἡ ἀνάσταση καὶ ἡ ζωή, ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, κὰν ἀποθάνη ζήσεται». Ἑπομένως ὁ θάνατός μας εἶναι ἡ μετάβασή μας στὴν αἰώνια ζωή. Μὲ τὴν πίστη αὐτὴ πρὸς τὴν αἰώνια ζωὴ καὶ τὴν ἐλπίδα τῆς ἀντάμωσης μὲ τὰ ἀγαπημένα μας πρόσωπα ἃς πορευόμεθα σὲ αὐτὴ τὴ ζωὴ καὶ ἂς πραΰνουμε καὶ ἂς ἡμερώνουμε τὸν πόνο μας ὅταν φεύγει κάποιο ἀγαπημένο μας πρόσωπο μὲ τὴν πίστη καὶ τὴν ἐλπίδα αὐτή και επειδή εμάς δεν θα μας συναντήσει ο Χριστός, ενώ θα μας πηγαίνουν προς την ταφή μας, όπως συνάντησε τον νεκρό υιό της χήρας της Ναΐν, ας τον ικετεύουμε με την παρακάτω προσευχή του γέροντα Σωφρονίου: «Χάρισαί μοι, Κύριε, του γνώναι την αλήθειάν Σου, προ του απελθείν με, εκ της ζωής ταύτης. Παράτεινον τας ημέρας μου, έως αν προσφέρω Σοι μετάνοιαν αληθινήν. Καθάρισόν με από παντός αμαρτήματος φανερού ή κρυφίου, από πάσης ανομίας κεκρυμμένης εν εμοί, και αξίωσόν με προσφέρειν Σοι καλήν απολογίαν ενώπιον του φοβερού Βήματός Σου». Αμήν.

Σχόλια στο Ευαγγέλιο της Κυριακής

Στην ευαγγελική περικοπή της Κυριακής Γ΄ Λουκά περιγράφεται η ανάσταση του γιού μας χήρας από την πόλη της Ναΐν, η οποία βρίσκεται νοτιοδυτικά και όχι πολύ μακριά από την πόλη της Καπερναούμ όπου βρισκόταν προηγουμένως ο Ιησούς Χριστός. Φεύγοντας, λοιπόν, ο Ιησούς Χριστός από την πόλη της Καπερναούμ, όπου είχε θεραπεύσει το δούλο του εκατοντάρχου, έρχεται στην πόλη της Ναΐν μαζί με αρκετούς μαθητές του και πολύ κόσμο που τον ακολουθούσε. Καθώς πλησίαζαν στην είσοδο της πόλης συνάντησαν μια νεκρική πομπή που μετέφερε ένα νεαρό νεκρό. Ο νεαρός αυτός ήταν ο  μονάκριβος γιος μιας μάνας, η οποία μάλιστα ήταν χήρα. Δύο φορές κτύπησε ο θάνατος αυτή τη γυναίκα. Πρώτα έχασε τον άντρα της, το σύντροφό της. Και τώρα χάνει το μονάκριβο παιδί της, το σπλάχνο της.
Ο Χριστός σπλαχνίστηκε τη χήρα αυτή, την πλησιάζει και την παρηγορεί. «Μην κλαίς», της λέει. Δεν μένει όμως μέχρι εδώ. Ο Κύριος προχώρησε προς το νεαρό και αφού ακούμπησε τη σορό, του είπε: «Νεαρέ σε διατάζω να σηκωθείς». Αμέσως ο νεκρός σηκώθηκε και άρχισε να μιλάει. Τότε ο Κύριος τον παρέδωσε στη μητέρα του. Όλοι όσοι  βρισκόντουσαν εκεί κυριεύτηκαν από μεγάλο δέος και δόξαζαν τον Θεό, λέγοντας ότι εμφανίστηκε μεγάλος προφήτης αναμεσά μας και ο Θεός ήρθε να σώσει το λαό του. Αυτή η φήμη για τον Ιησού, διαδόθηκε σ ολόκληρη την Ιουδαία και τα περιχωρά της.
Το θαύμα αυτό της ανάστασης του γιού της χήρας στη Ναΐν μας το περιγράφει μόνο ο Ευαγγελιστής Λουκάς και εντάσσεται στη Γαλιλαϊκή δράση του Ιησού Χριστού. Μέσα από το θαύμα αυτό, αλλά και γενικότερα μεσά από ολα τα θαύματα του Ιησού Χριστού, αποκαλύπτεται στους ανθρώπους η θεότητα του αλλά και η εξουσία σε όλη την κτίση ακόμα και στον θάνατο. Φαίνεται ακόμη η έναρξη της βασιλείας του Θεού, αλλά και το σχέδιο για τη σωτηρία των ανθρώπων. Αποδεικνύεται επίσης ότι Ο Χριστός είναι ο Κύριος της ζωής και του θανάτου.
Ο Ιησούς Χριστός κατά την επί γης παρουσία του, επιτέλεσε τρία θαύματα που αφορούν ανάσταση νεκρών. Ανέστησε το γιό της χήρας στη Ναΐν, την κόρη του αρχισυναγώγου Ιαείρου, και τον φίλο του τον Λάζαρο. Το μεγαλύτερο όμως από όλα τα θαύματα που επιτέλεσε και που έχει ιδιαίτερη σημασία και για τον καθένα από εμάς, είναι η Ανάσταση του ιδίου του Ιησού Χριστού, με την οποία μας ελευθέρωσε από τα δεσμά του θανάτου και μας χάρισε την αιώνια ζωή.
Ένα σημαντικό πράγμα που πρέπει να παρατηρήσουμε και στις τρείς αναστάσεις νεκρών που έκανε ο Ιησούς Χριστός, είναι η δύναμη και η εξουσία του κατά του θανάτου, όπως σημειώσαμε πιο πάνω. Αυτό μας φανερώνει ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο υιός του Θεού, είναι ο αναμενόμενος Μεσσίας, ο οποίος ήρθε στον κόσμο για να σώσει τον άνθρωπο. Οι παρευρισκόμενοι εκεί όταν είδαν τον νεκρό ν’ ανασταίνεται και να μιλάει, έλεγαν ότι «προφήτης μέγας εγήγερτε εν ημίν». Αυτό μας δείχνει ότι γνώριζαν την ιστορία της Παλαιάς Διαθήκης, και τις δύο νεκραναστάσεις που προηγήθηκαν. Η μία από τον προφήτη Ηλία, ο οποίος ανέστησε τον υιό της χήρας στα Σάρεττα της Συδονίας (Γ’ Βασ. 17,20-23) και η άλλη από τον προφήτη Ελισσαίο, ο οποίος ανέστησε τον γιό της Σωμανίτισας (Δ’ Βασ. 4, 33-36). Αυτές όμως οι νεκραναστάσεις από τους προφήτες έγιναν αφού προηγήθηκε θερμή προσευχή προς τον Θεό. Οι νεκραναστάσεις που επιτέλεσε ο Ιησούς Χριστός έγιναν με τη δική του εξουσία γι αυτό και προκαλούσαν το φόβο ανάμεσα στο πλήθος.
Ένα άλλο βασικό σημείο από την ευαγγελική περικοπή, είναι ότι ο πόνος και ο θάνατος αποτελούν δεδομένα, τα οποία είναι αδύνατο να τ’ αποφύγουμε. Κάποια στιγμή της ζωής μας όλοι θα βρεθούμε αντιμέτωποι μ’ αυτά.  Η παρουσία του Ιησού Χριστού στη ζωή μας, αποτελεί την πηγή της ελπίδας και τη βεβαιότητα της Ανάστασης. Αυτή η εμπειρία της Ανάστασης, οδηγεί στην υπέρβαση του θανάτου. Οι νεκραναστάσεις που ο Κύριος επιτέλεσε και κυρίως η δική Του Ανάσταση, αποτελούν προμήνυμα και προτύπωση της κοινής αναστάσεως που θα γίνει κατά τη Δσυετέρα Παρουσία. Το ομολογούμε και στο Σύμβολο της Πίστεώς μας: «Προσδοκώ ανάστασιν νεκρών και ζωήν του μελλοντος αιώνος. Αμήν».

To Ευαγγέλιο της Κυριακής

Τω καιρώ εκείνω, επορεύετο ο Ιησούς εις πόλιν καλουμένην Ναΐν˙ και συνεπορεύοντο αυτώ οι μαθηταί αυτού ικανοί και όχλος πολύς. Ως δε ήγγισε τη πύλη της πόλεως, και ιδού εξεκομίζετο τεθνηκώς υιός μονογενής τη μητρί αυτού, και αύτη ην χήρα, και όχλος της πόλεως ικανός ην συν αυτή. Και ιδών αυτήν ο Κύριος εσπλαγχνίσθη επ’ αυτή και είπεν αυτή· Μη κλαίε· και προσελθών ήψατο της σορού, οι δε βαστάζοντες έστησαν, και είπε· Νεανίσκε, σοι λέγω, εγέρθητι. Και ανεκάθισεν ο νεκρός και ήρξατο λαλείν, και έδωκεν αυτόν τη μητρί αυτού. Έλαβε δε φόβος πάντας και εδόξαζον τον Θεόν, λέγοντες οτι προφήτης μέγας εγήγερται εν ημίν, και οτι επεσκέψατο ο Θεός τον λαόν αυτού.


Νεοελληνική Απόδοση
Εκεινό τον καιρό, πήγε ο Ιησούς σε μια πόλη που λεγόταν Ναΐν. Μαζί του ήταν αρκετοί μαθητές του και πολύ πλήθος. Την ώρα που πλησίαζαν στην πύλη της πόλης, έβγαζαν έναν νεκρό, τον μονάκριβο γιο μιας μάνας, που μάλιστα ηταν χήρα. Κόσμος πολύς απο την πόλη τη συνόδευε. Όταν είδε τη χήρα ο Κύριος, τη σπλαχνίστηκε και της είπε: «Μην κλαίς». Έπειτα προχώρησε, ακούμπησε τη σορό, και αφού στο μεταξύ αυτοί που βαστούσαν το φέρετρο σταμάτησαν, είπε: «Νεαρέ, σε διατάζω να σηκωθείς». Ο νεκρός ανακάθισε κι άρχισε να μιλάει. Ο Ιησούς τότε τον παρέδωσε στη μητέρα του. Όλους τους κυρίευψε δέος και δόξαζαν τον Θεό: «Μεγάλος προφήτης», έλεγαν, «εμφανίστηκε ανάμεσα μας!» και: «Ο Θεός ήρθε να σώσει τον λαό του!».

Τρίτη, 10 Οκτωβρίου 2017

Ψήφισμα των κληρικών της Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας


Ο Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας Κοσμάς και όλοι οι Kληρικοί της Ιεράς Μητροπόλεως, μετά την εποικοδομητική και αφυπνιστική ομιλία του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας, που έγινε στον Ιερό Ναό του Αγίου Χριστοφόρου Αγρινίου στις 28 Σεπτεμβρίου 2017, με θέμα «Η αρετή της ταπεινοφροσύνης στη ζωή του Κληρικού», κατόπιν και της διεξοδικής συζητήσεως που ακολούθησε για όλα τα τρέχοντα εκκλησιαστικά ζητήματα και προβλήματα, επιθυμούμε να εκφράσουμε την έμπονη αντίδρασή μας και την θλίψη μας προς τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, τον Πρωθυπουργό, τον Προέδρο της Αξιωματικής Αντιπολιτεύσεως και σύσσωμη την αντιπολίτευση της Χώρας μας:
Α’). Για την αντικατάσταση των βιβλίων των θρησκευτικών με αντιχριστιανικούς και αντιπαιδαγωγικούς «Φακέλους».
Β’). Για το πρόσφατο νομοθέτημα, όπου δίνεται η δυνατότητα για τη “νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου”.
-  Α’  -
Η κατάργηση των ορθοδόξων κατηχητικών και ομολογιακών βιβλίων των θρησκευτικών, δημιουργούν καίρια ερωτήματα και προβληματισμούς προς όλους τους πολιτικούς φορείς της Χώρας μας.
Γι’ αυτό, τονίζουμε προς αυτούς ότι:
Με τις ενέργειές σας, ποδοπατείτε το Σύνταγμα της Χώρας μας, που ομιλεί ξεκάθαρα ότι η επικρατούσα θρησκεία στην Ελλάδα είναι «η θρησκεία της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του Χριστού…». Μάλιστα, με το άρθρο 16 παράγραφος 2, η παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του κράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Ελλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες. Εσείς με ποιό δικαίωμα θέλετε τα παιδιά μας να γίνουν άθεα και άθρησκα και να τους δημιουργήσετε σύγχυση με τις διάφορες διδασκαλίες θρησκειών;
Με τη νέα ύλη του μαθήματος των θρησκευτικών, τολμάτε να βλασφημείτε και να ακυρώνετε την Θεότητα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, εξισώνοντάς την με τον Μωάμεθ, τον Κομφούκιο και τον Βούδα.  Όμως όλοι αυτοί είναι άνθρωποι με πάθη και αδυναμίες, που επινόησαν και δημιούργησαν ψευτοθρησκείες, δεν είναι ο Ένας και αληθινός Θεός, το δεύτερο Πρόσωπο της Αγίας Τριάδος.
Προστατεύετε την ελευθερία των μουσουλμάνων, των παπικών, των χιλιαστών και των αθέων παιδιών, ενώ καταστρατηγείτε την ελευθερία της ορθόδοξης χριστιανικής νεολαίας που αποτελεί την πλειοψηφία της Πατρίδος μας! Αυτή είναι η δικαιοσύνη που έχετε κληθεί να υπηρετείτε;  Με ποιό δικαίωμα αρνήστε τη διδασκαλία της ορθόδοξης πίστης και παράδοσης, τον ελληνοχριστιανικό πολιτισμό, και προωθείτε τον οικουμενισμό, τον θρησκευτικό συγκριτισμό, και την πολυθρησκεία;
Επινοείτε Σχέδια Νόμων που αλλοιώνουν την ελληνορθόδοξο ταυτότητά μας, προβαίνοντας έτσι στην συστηματική αποχριστια-νοποίηση των νέων μας. Για ποιό λόγο έχετε υποχωρήσει στις αξιώσεις των αντιεκκλησιαστικών κέντρων που απεργάζονται την από-χριστιανοποίηση των παιδιών μας;  Ερευνήσατε αν εμείς θέλουμε να συσχηματιστούμε ως Έλληνες και Ορθόδοξοι Χριστιανοί με την άθεη Ευρώπη; Άλλωστε καμιά ευρωπαϊκή απόφαση δεν επιβάλει κατάργηση της Εθνικής μας ελληνοχριστιανικής παραδόσεως, των αξιών και των συμβόλων μας.
Έχει ήδη απαγορευτεί η είσοδος των πνευματικών –εξομολόγων για την εξομολόγηση των παιδιών στα σχολεία μας. Πρόσφατα καταργήσατε την έπαρση της Σημαίας(!). Με ποιά δικαιολογία; Προσεχώς, απ’ ότι φαίνεται, επιθυμείτε να καταργήσετε και την προσευχή και να προχωρήσετε στον, όπως εσείς φαντάζεστε, χωρισμό Εκκλησίας και Πολιτείας, ώστε να διώκεται ότι έχει σχέση με την ελληνορθόδοξη παράδοσή μας.
Εκφράζουμε την έντονη διαμαρτυρία μας γι’ αυτού του είδους τα νομοθετήματα και δηλώνουμε ότι παραμένουμε πιστοί στον Κύριό μας Ιησού Χριστό, που προστατεύει την Εκκλησία Του και την Πατρίδα μας.

Επιθυμούμε τα παιδιά μας να γνωρίσουν τον Τριαδικό μας Θεό και την Αγία Γραφή. Δεν θέλουμε να αποκτήσουν ξερές εγκυκλοπαιδικές γνώσεις. Θέλουμε να γνωρίσουν την ορθόδοξη χριστιανική πίστη, τους βίους των Αγίων και τα Μυστήρια της Εκκλησίας, που οδηγούν στον αγιασμό του ανθρώπου και δημιουργούν ολοκληρωμένες προσωπικότητες.
Συμπαραστεκόμαστε ολόθερμα σε όλους τους δασκάλους και τους καθηγητές θεολόγους και όλων των ειδικοτήτων, γιατί δίνουν μάχες στα σχολεία για την σωστή διαπαιδαγώγηση των παιδιών μας.
Καλούμε τους Συλλόγους Γονέων και Κηδεμόνων να αντιδράσουν για να περιφρουρήσουμε τα παιδιά μας από τα «άθεα γράμματα», όπως έλεγε ο μέγας Διδάχος του Γένους μας, συντοπίτης μας άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός.

 -  Β’ -
Διαμαρτυρόμαστε με όλη τη δύναμη της ψυχής μας για το αντιχριστιανικό και ανθελληνικό Νομοθέτημα, όπου δίνεται η δυνατότητα για τη “νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου”.
Είναι δαιμονική έμπνευση να αλλάζει κανείς το φύλο του με απλή αίτηση, σε λίγα λεπτά, πράγμα που είναι αντίθετο από εκείνο που χάρισε ο Θεός στους ανθρώπους και μάλιστα όταν γίνεται από την εφηβική ηλικία, την πιο ευαίσθητη ηλικία για τον μέλλον κάθε εφήβου. Έτσι πλέον δημιουργείται αναστάτωση και σύγχυση με την τόσο επιπόλαιη θεσμοθέτηση Νόμου, ο οποίος έρχεται σε αντίθεση με την φυσιολογία, οντολογία και βιολογία του ανθρώπου και που οδηγεί στο βδελυρό αμάρτημα της ομοφυλοφιλίας.
Μετά το “σύμφωνο συμβίωσης” για τα ετερόφυλα και ομόφυλα ζευγάρια, την καθιέρωση της θεματικής εβδομάδος περί ”εμφύλων ταυτοτήτων” - αφιερωμένη στην κάθε είδους κτηνώδη διαστροφή, τώρα πλέον με μια απλή αίτηση μπορεί κάποιος να δηλώνει το επιθυμητό φύλο.Μπροστά  σ’ αυτή  την  αντιχριστιανική  και  βιολογική  τραγωδία:
Καλούμε όλους τους πολιτικούς της Χώρας μας να καταψηφίσουν και να ακυρώσουν το συγκεκριμένο Νομοσχέδιο.
Καλούμε τους γονείς να αντισταθούν στην μεθοδευμένη διαστροφή των παιδιών μας σε συνεργασία με την Εκκλησία μας, η οποία διαφυλάσσει το ήθος και σέβεται την προσωπικότητα του κάθε ανθρώπου όπως την δημιούργησε ο Θεός.  Ως κατ’ εικόνα Θεού πλασμένοι, δεν έχουμε δικαίωμα στον γενετήσιο αυτοπροσδιορισμό, γιατί είναι πράξη εγωιστική και αποτελεί άρνηση του Δημιουργού μας Τριαδικού Θεού, ο οποίος μας έπλασε με τόση σοφία και χάρη. Όποιος έχει «δυσφορία για το φύλο» που του χάρισε ο Θεός πάσχει από ψυχική ασθένεια.
Δηλώνουμε απερίφραστα ότι η ομοφυλοφιλία δεν είναι «διαφορετικότητα», αλλά είναι θανάσιμο αμάρτημα που επισύρει την οργή του Θεού. Οδηγεί στην παράχρηση του σώματος και δημιουργείται ένα νέο είδος ανθρώπου, που δεν είναι άνθρωπος, αλλά υποχείριο της αμαρτίας και του διαβόλου.
Η Εκκλησία μας ως πνευματική Μητέρα, κι εμείς οι κληρικοί που αφουγκραζόμαστε τα υπαρξιακά προβλήματα των ανθρώπων, δηλώνουμε απερίφραστα ότι δεν μισούμε τον αμαρτωλό άνθρωπο αλλά την αμαρτία.  Φοβόμαστε, όμως, ότι γρήγορα θα ψηφισθεί και άλλος νόμος για την τεκνοθεσία από τα ομόφυλα ζευγάρια. Προφητικά είναι τα λόγια του Αγίου Νείλου: «Θα έρθει καιρός που δεν θα διακρίνονται οι άνδρες από τις γυναίκες».
Φτάνει πιά..! Ας μετανοήσουμε, κληρικοί και λαϊκοί, για τις υποχωρήσεις μας στην μεθοδευμένη απεμπόληση της ελληνοχριστιανικής παραδόσεως, της ιστορίας και της γλώσσας μας, που κατά τρόπο προκλητικό πολεμούνται από τη μασονία και όλες τις σκοτεινές δυνάμεις. Σκοπός τους, να διαλύσουν τον οικογενειακό θεσμό που αποτελεί ύψιστο ιδανικό της πατρίδος μας και ανέδειξε Ήρωες και Αγίους.
Παρακαλούμε όσους κρατάνε τα ηνία της πατρίδος μας να μη γίνονται θύματα των ξένων κέντρων. Ζούμε σε έσχατες ημέρες! Ο Άγιος Παΐσιος ο αγιορείτης, ο αγαπημένος άγιος όλων των Ελλήνων, μας καλεί να έχουμε την «καλή ανησυχία» για να διαφυλάξουμε τα παιδιά μας, που αποτελούν την χρυσή ελπίδα, από τον εκμαυλισμό και την διαφθορά.
Προσευχόμαστε στον Κύριό μας Ιησού Χριστό, τον αρχηγό της Πίστεώς μας, την Παναγία μας και όλους τους Αγίους της Εκκλησίας μας, να δώσουν δύναμη σε όλους μας, ώστε να διαφυλάξουμε τα ζώπυρα της Πίστεως και της Πατρίδος μας.

            Ο  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ                                                     ΟΙ  ΙΕΡΕΙΣ 
+Ὁ Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας Κοσμᾶς                           ΤΗΣ  Ι. ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ

Κυριακή, 8 Οκτωβρίου 2017

Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας Κοσμάς !!!! 12 χρόνια στο πηδάλιο της τοπικής μας Εκκλησίας


  Του π. Σπυρίδωνα Ιωάννου, Αρχιερατικού Επιτρόπου Μακρυνείας


 Πριν από δωδεκα χρόνια η Μητρόπολη Αιτωλίας και Ακαρνανίας δέχεται τον νέο της Ποιμενάρχη, τον Αρχιμανδρίτη και επί χρόνια Ιεροκήρυκα της Μητροπόλεώς μας π. Κοσμά Παπαχρήστο.
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. ΚΟΣΜΑΣ, κατά κόσμο Κωνσταντίνος Παπαχρήστος, γεννήθηκε στην Σκουτεσιάδα του Δήμου Αγρινίου το έτος 1945 από ιερατική απλή και φτωχική οικογένεια. Ο πατέρας του π. Ευστράτιος και η Πρεσβυτέρα μητέρα του Θεοδοσία μεγάλωσαν και σπούδασαν τα παιδιά τους με πολλές θυσίες και στερήσεις την εποχή εκείνη με αγάπη και σεβασμό προς την Εκκλησία. Τους φύτεψαν ευσέβεια, αγάπη, σεβασμό προς τον συνάνθρωπο. Η ανταπόκριση των παιδιών της πολύτεκνης αυτής οικογένειας ήταν θετική και ακολούθησαν τον αείμνηστο πατέρα τους προσφέροντας μεγάλη πνευματική ωφέλεια τόσο στην τοπική Εκκλησία όσο και στην κοινωνία.
    Ο Κωνσταντίνος από μικρός γαλουχήθηκε με γνήσια πίστη και αγάπη προς τον Τριαδικό Θεό μας αλλά και προς την Πατρίδα μας την Ελλάδα, αγαθά που κληρονόμησε από τους γονείς του και από τους Δασκάλους του στο Χωριό Μεγάλη Χώρα, εκεί που ήταν εφημέριος ο πατέρας του. Παρακολουθούσε, παράλληλα με τα μαθήματα του σχολείου του, ανελλιπώς τα μαθήματα του κατηχητικού Σχολείου και το καλοκαίρι πήγαινε στις παιδικές Χριστιανικές κατασκηνώσεις.

    Μετά από τις Γυμνασιακές του σπουδές που ολοκλήρωσε στο εξατάξιο Γυμνάσιο Αρρένων Αγρινίου στα Παπαστράτεια Εκπαιδευτήρια, σπουδάζει Πολιτικές Επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Με την ολοκλήρωση των σπουδών του συνεχίζει Ανώτατες σπουδές στη Θεολογική Σχολή στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης. Τελειώνοντας τις σπουδές του υπηρετεί την στρατιωτική του θητεία στον Ελληνικό Στρατό. Εισήλθε στην ιεροσύνη μετά από πολλή σκέψη, δοκιμασία και προσευχή, περισσότερο από αγάπη για τον Θεό,την Εκκλησία και όχι για προσωπικά ωφέλη.
    Το 1974 χειροτονήθηκε Διάκονος, όπου έλαβε το όνομα Κοσμάς και στη συνέχεια Πρεσβύτερος από τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Αιτωλίας και Ακαρνανίας κυρό Θεόκλητο. Αργότερα έλαβε το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη και αναλαμβάνει το μεγάλο και δύσκολο έργο του Ιεροκήρυκα σε όλο το Νομό Αιτωλοακαρνανίας. Επί τριάντα χρόνια υπηρέτησε στην Ιερά Μητρόπολη Αιτωλίας και Ακαρνανίας ως Ιεροκήρυκας. Κήρυττε το λόγο του Θεού σε όλους του Ιερούς Ναούς της Μητροπόλεως, βοηθώντας το έργο της Μητρόπολης.
Ίδρυσε το Χριστιανικό Όμιλο Νέων στο Μεσολόγγι που λειτούργησε ως Κέντρο Νεότητας για ολόκληρη την Ιερά Μητρόπολη. Οργάνωσε σε όλες τις πόλεις του Νομού κύκλους μαθημάτων για άνδρες και γυναίκες καθώς και τα Κατηχητικά Σχολεία με τη συνδρομή των Σχολείων Α/θμιας και Β/θμιας Εκπαίδευσης του Νομού.

    Επισκέπτονταν σχολεία και με την συνδρομή των καθηγητών κήρυττε το λόγο του Θεού και συζητούσε με τους μαθητές δίνοντας τις πρέπουσες απαντήσεις στις ερωτήσεις των.
     Στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό παρουσία του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου, των Μητροπολιτών, Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιεροθέου, Πειραιώς Καλλινίκου, Δημητριάδος και Αλμυρού Ιγνατίου, Άρτας Ιγνατίου, Ηλείας Γερμανού, Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Νικολάου, Σταγών και Μετεώρων Σεφαφείμ, Καρπενησίου Νικολάου, Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιου, Ξάνθης Παντελεήμων, Ζακύνθου Χρυσοστόμου, Νέας Σμύρνης Συμεών, Πατρών Χρυσοστόμου, Φαναριοφαρσάλων Κυρίλλου, του Επισκόπου Χριστιανουπόλεως Σεραφείμ, Εκπροσώπων άλλων Μητροπόλεων, πολλών Αρχιμανδριτών, Ιερέων, Μοναχών πολλών Μητροπόλεων, Αγιορειτών Καλογέρων, της Πολιτικής και Στρατιωτικής ηγεσίας του τόπου, Φορέων και Συλλόγων καθώς και πλήθος κόσμου, πραγματοποιήθηκε η τελετή της Ενθρόνισης του κ. Κοσμά.
     Απευθυνόμενος στους πιστούς και στον νέο Ιεράρχη ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος είπε: «…είναι πολύ βαρύ το έργο που επωμίζεσαι. Ευχόμεθα οι ώμοι σου να είναι τόσο ισχυροί ώστε να σηκώσουν το βάρος εκείνων των αναγκαίων αναδιοργανωτικών αλλαγών που πρέπει να γίνουν εις την Μητρόπολη αυτή προκειμένου και ο Ιερός Κλήρος πρωτίστως να αντιληφθεί πως έχει Ποιμένα υπέρ της κεφαλής του και να αντιληφθεί ποιό είναι το καθήκον του». 
       Στη συνέχεια ο  Μητροπολίτης κ. Κοσμάς, αφού ευχαρίστησε τον Τριαδικό Θεό για την ανάδειξη της ταπεινότητάς του σε Επίσκοπο, τον Αρχιεπίσκοπο και τους Αγίους Ιεράρχας για την εκλογή του ως Μητοπολίτου στην Ιστορική Ιερά Μητρόπολη Αιτωλίας και Ακαρνανίας, τον Κλήρο και το Λαό, παρουσίασε το πρόγραμμα του, το όραμά του, τις ενέργειες και τις πρωτοβουλίες που θα αναπτύξει στη Μητρόπολή του. Κάλεσεσε συστράτευση τους Θεολόγους Καθηγητές για να μιλάνε ελεύθερα στους Ιερούς Ναούς της Μητροπόλεως. Όλη η τελετή καλύφθηκε με τις ιαχές, ΑΞΙΟΣ, ΑΞΙΟΣ.
   Στις 6 Νοεμβρίου 2005 έγινε η επίσημη ενθρόνιση του νέου Μητροπολίτη από τον Μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος Χριστόδουλο, παρουσία Αρχιερέων, Ιερέων, Μοναχών και Μοναχών από το Άγιο Όρος, Πολιτικών και Στρατιωτικών Αρχών και χιλιάδων πιστών Χριστιανών που ήρθαν από όλα τα μέρη του Νομού Αιτωλοακαρνανίας αλλά και της Ελλάδος, για να δουν τον νέο Μητροπολίτη, να του φιλήσουν το χέρι και να πάρουν την Ευλογία του.
Το νέο Μητροπολίτη Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Κοσμά μαζί με τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Χριστόδουλο και άλλους Συνοδικούς Ιεράρχες, υποδέχθηκε στα όρια της Μητροπόλεως στο Χωριό Περιθώρι ο Νομάρχης, Φορείς, Σύλλογοι και πλήθος κόσμουτου Νομού Αιτωλοακαρνανίας. Η πομπή της Εκκλησιαστικής Ιεραρχίας και των επισήμων, μαζί με χιλιάδες πιστούς, έφθασαν στην Κεντρική Πλατεία της Πόλης όπου ο Τοποτηρητής Μητροπολίτης κ. Ιγνάτιος παρέδωσε στον κ. Κοσμά την Ποιμαντορική ράβδο. Ακολούθησε υποδοχή του νέου Ιεράρχη από τον Δήμαρχο Μεσολογγίου, αμέσως μετά σχηματίσθηκε πομπή προς τον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό του Αγίου Σπυρίδωνος όπου το πλήθος των πιστών επευφημούσε τον Μακαριότατο και τους Ιεράρχες.
    Απλός  Καλόγερος, όπως ο ίδιος λέει ακόμα και σήμερα που είναι  Επίσκοπος, παραμένει εργατικός, πράος, ταπεινός, τίμιος, ασκητικός, αφιλοχρήματος και άριστα καταρτισμένος. Τονίζει πάντοτε με όλη τη δύναμη της ψυχής του ότι «ο λόγος του Θεού είναι από μόνος του θελκτικός. Γι΄ αυτό επιμένω στην προσωπική του καθενός συνέπεια στην Ορθόδοξο Εκκλησία και Παράδοσή μας. Αν απεμπλακεί ο καθένας από το εγώ του, τότε θα πλησιάσει και θα ενωθεί με το Θεό». Περιοδεύει  ακούραστα όλα τα χωριά και τις πόλεις της Μητροπόλεως, Ιερουργών, κηρύττων τον λόγο του Θεού προσπαθώντας να λύει κάθε πρόβλημα που προκύπτει.
   Ως Πνευματικός Πατέρας έδωσε και δίνει  μεγάλη βαρύτητα στη Νεολαία. Πολλοί από τους νέους καθοδηγήθηκαν από τον Πατρο-Κοσμά και έγιναν Κληρικοί, Μοναχοί, Ιεροψάλτες.                
Υλοποιώντας τις πρωτοπόρες αποφάσεις του ιδρύει το βιβλιοπωλείο στην πόλη του Μεσολογγίου δίνοντας το όνομα «ΦΑΡΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ». Στο βιβλιοπωλείο αυτό ο αναγνώστης μπορεί να βρει βιβλία Αγιογραφικά, Θεολογικά, Εθνικά, Οικογενειακά, Λογοτεχνικά, Βίους Αγίων, Παιδικά και άλλα.  Στις πόλεις του Μεσολογγίου και του Αγρινίου λειτουργούν Σχολές Αγιογραφίας.  Στις Σχολές αυτές διδάσκουν μεγάλοι δάσκαλοι Αγιογράφοι και οι απόφοιτοι των Σχολών έχουν τη δυνατότητα να ασκήσουν το λειτούργημα του Αγιογράφου αφού με το πέρας των σπουδών τους λαμβάνουν πτυχίο Αγιογράφου.
   
 Επίσης λειτουργούν Σχολές Βυζαντινής Μουσικής. Στις Σχολές αυτές διδάσκουν Ιεροψάλτες μεταδίδοντας την ψαλτική τέχνη σε νέους οι οποίοι θα επανδρώσουν τα αναλόγια των Ιερών Ναών της Μητροπόλεως. Σπουδαίο επίσης έργο γίνεται και με τη λειτουργία της Σχολής Γονέων σε Μεσολόγγι και Αγρίνιο, όπου Αρχιερείς, Αγιορείτες Πατέρες, καταξιωμένοι επιστήμονες από όλα τα Πανεπιστήμια της Ελλάδας, αλλά και Αιτωλοακαρνάνες Δάσκαλοι των Γραμμάτων, επανδρώνουν κάθε χρόνο το ετήσιο πρόγραμμα της Σχολής Γονέων.  
    Μέσα από τις συνάξεις αυτές βγαίνουν πολλά διδάγματα, προβληματισμοί, σχέσεις γονέων με τα παιδιά και όπως μας λέει ο ίδιος ο Επίσκοπος «… Αλήθεια πόσο εμείς έχουμε συνειδητοποιήσει και πιστέψει ότι η Θεία Χάρις κυρίως,  θα καλλιεργήσει και θα ολοκληρώσει τα παιδιά μας! …». 
Λειτουργεί ο Εισαγωγικός Κύκλος Προαγωγής της Υγείας. Το πρόγραμμα κάθε συνάντησης περιλαμβάνει διάφορες  εισηγήσεις  και συμμετέχουν Κληρικοί, γονείς, εκπαιδευτικοί, επαγγελματίες υγείας, ψυχικής υγείας και κοινωνικής πρόνοιας ως και κάθε ενδιαφερόμενος για την Προαγωγή  Υγείας. Μαθήματα γίνονται στο Μεσολόγγι και στο Αγρίνιο.
      Με πρωτοβουλία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου κ. Κοσμά έγινε η ανακαίνιση των Γραφείων της Ιεράς Μητροπόλεως στο Μεσολόγγι. Μετά από εισήγηση του κ. Κοσμά, η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος αποφάσισε  οι Άγιοι της Αιτωλοακαρνανίας να εορτάζονταικάθε χρόνο την Κυριακή του Τυφλού. Επίσης, με απόφαση του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου κ. Κοσμά την Κυριακή αυτή τελείται  Αρχιερατική Θεία Λειτουργία σε διαφορετικό Ιερό Ναό της Μητροπόλεως, έτσι ώστε  να γνωρίσουν όλοι οι Αιτωλοακαρνάνες τους Αγίους του τόπου μας. Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης συμμετέχει σε λατρευτικές Εκδηλώσεις άλλων Μητροπόλεων, συλλειτουργεί και κηρύττει το λόγο του Τριαδικού Θεού. 
    Την έκτη Κυριακή του Πάσχα, Κυριακή του Τυφλού, με απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, η τοπική μας Εκκλησία γιορτάζει όλους τους Αιτωλοακαρνάνες Αγίους και σύμφωνα με απόφαση του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη κ. Κοσμά τελείται Αρχιερατική Θεία Λειτουργία κάθε χρόνο σε διαφορετική ενορία της Μητροπόλεως, έτσι ώστε να γίνει γνωστή η παρουσία των Αγίων μας.
 Περιόδευσε όλες τις ενορίες της Ιεράς Μητροπόλεως, δίνοντας έμφαση στα πιο απομακρυσμένα χωριά του νομού μας που επισκέπτεται σχεδόν κάθε χρόνο τελώντας το μυστήριο της θείας Ευχαριστίας. Με τον τρόπο αυτό στηρίζει και ενισχύει του απλοϊκούς και εγκαταλελημένους από τους πάντες -όπως οι ίδιοι ισχυρίζονται – κατοίκους των χωριών μας. Ο ίδιος ο Σεβασμιώτατος κ. Κοσμάς συχνά τονίζει ότι η μεγαλύτερή του χαρά είναι όταν λειτουργεί στην ύπαιθρο, στα χωριά μας. Γι’ αυτό πολύ συχνά οι κάτοικοι των χωριών, ιδιαιτέρως της Βόνιτσας και του Βάλτου, αναφωνούν με συγκίνηση & θαυμασμό:  « Επιτέλους τα τελευταία χρόνια βλέπουμε Δεσπότη…!!! »
    Μια πολύ σημαντική κοινωνική δράση ξεκίνησε στο Αγρίνιο η Ιερά Μητρόπολη Αιτωλίας και Ακαρνανίας σε συνεργασία με το Δήμο Αγρινίου ιδρύοντας το Κοινωνικό Παντοπωλείο. Στο Κοινωνικό Παντοπωλείο θα εξυπηρετούνται ευπαθείς κοινωνικές ομάδες του Δήμου Αγρινίου και θα προμηθεύονται τρόφιμα και άλλα είδη πρώτης ανάγκης που θα δωρίζουν επιχειρήσεις της περιοχής.
Στην Ιερά Μητρόπολη Αιτωλίας και Ακαρνανίας, άρχισε να λειτουργεί η Υπηρεσία Γυναικείων θεμάτων, με την προσωνυμία, Διακονία Στηρίξεως Γυναικών «Παναγία η Παραμυθία». Ο Αγιασμός και τα εγκαίνια πραγματοποιήθηκαν στον Ιερό Ναό της Αγίας Τριάδος του Αγρινίου από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη κ. Κοσμά και με την παρουσία πλήθους πιστών, οι οποίοι παραβρέθηκαν και χαιρέτισαν το ξεκίνημα αυτής της προσπάθειας.  Η λειτουργία της διακονίας θα είναι καθημερινή και θα λειτουργεί στο ισόγειο της αίθουσας του Ιερού Ναού της Αγίας Τριάδος στο Αγρίνιο.    Σκοπός της Διακονίας είναι η ενδυνάμωση του ρόλου της γυναίκας στο πνευματικό και προνοιακό έργο της τοπικής Εκκλησίας, η ανάπτυξη νέων μορφών εθελοντικής δράσης, η αντιμετώπιση συγχρόνων κοινωνικών προβλημάτων που απασχολούν την γυναίκα και άλλων δραστηριοτήτων.  
     Ιδρύει τις Σχολές Γονέων σε Μεσολόγγι και Αγρίνιο με συνάξεις ανά δεκαπενθήμερο και ομιλητές Ιεράρχες, Αγιορείτες Πατέρες, επιστήμονες, καθηγητές και δασκάλους. Για τις Σχολές Γονέων θα πει: «Καλούμαστε νά ἀναδείξουμε τήν οἰκογένεια μία ἀληθινή «κατ’ οἶκον Ἐκκλησία» ἡ ὁποία θά δώσει στήν κοινωνία μας ἀληθινό νόημα ὑπάρξεως καί ζωῆς καί θα ἀναθρέψει ὁλοκληρωμένους νέους βλαστούς». Σχολές Γονέων δημιουργούνται και σε άλλες περιοχές της Μητροπόλεως. Παράλληλα ιδρύει Σχολή Βυζαντινής  Αγιογραφίας στις δυο μεγάλες πόλεις της Μητροπόλεως και ενισχύει την λειτουργία των Σχολών Βυζαντινής Μουσικής στο Μεσολόγγι και στο Αγρίνιο με παραρτήματα στις κωμοπόλεις της Ιεράς Μητροπόλεώς μας.
    Ιδρύει το βιβλιοπωλείο «ΦΑΡΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ» στο Μεσολόγγι, τα εγκαίνια του οποίου πραγματοποιήθηκαν από τον αείμνηστο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών κυρό Χριστόδουλο. Στο βιβλιοπωλείο αυτό ο αναγνώστης μπορεί να βρει βιβλία αγιογραφικά, θεολογικά, εθνικά, οικογενειακά, λογοτεχνικά, βίους Αγίων, παιδικά και άλλα.
  Περιοδεύει σε Δημοτικά, Γυμνάσια, Λύκεια και συνομιλεί με τους μαθητές, ακούει τους προβληματισμούς και προτείνει την Αλήθεια του Χριστού. Εμπνέει πολλούς ιερείς της Μητροπόλεως, οι οποίοι οργανώνουν στις Ενορίες του κοινωνικά φροντιστήρια. Μα περισσότερο κοπιάζει, όπως και στα χρόνια της διακονίας του σαν Ιεροκήρυκας, ώστε οι νέοι να συμμετέχουν στο «Σχολείο του Χριστού», το Κατηχητικό Σχολείο. Γιατί, σε αυτό η αγνή παιδική και νεανική ψυχή θα γεμίσει Χριστό.

Πολυχρόνιο ποιήσαι Κύριος ο Θεός, τον Σεπτό Προκαθήμενο 
της εν Αιτωλίας και Ακαρνανίας Εκκλησίας, τον Σεβασμιώτατο ημών Δεσπότην, Μητροπολιτη Αιτωλίας και Ακαρνανίας κκ Κοσμάν, 
Κύριε φύλαττε εις πολλά έτη.